Uzasadnienie
W skardze z dnia 21 października 2013 r. [...] Spółdzielnia [...] w W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2013 r., znak: [...]
Powyższą decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...], nakazującą skarżącej Spółdzielni wykonanie, w zakreślonym terminie, następujących obowiązków: 1) zapewnić pełną sprawność techniczną instalacji elektrycznej w budynku potwierdzoną stosownym protokołem z przeprowadzonego badania, 2) przeprowadzić przegląd techniczny i czynności konserwacyjne instalacji elektrycznej w lokalach nr [...], a w razie stwierdzenia nieprawidłowości doprowadzić do pełnej sprawności technicznej.
W uzasadnieniu wniosku Spółdzielnia wskazała, iż wyegzekwowanie decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Podniosła, że przeprowadzenie przeglądów, konserwacji i dodatkowo czynności związanych z zapewnieniem prawidłowego funkcjonowania poszczególnych instalacji - w sytuacji gdy tak naprawdę nie wiadomo jakie to mają być czynności, narażają skarżącą na poważne wydatki. Spółdzielnia ocenia powyższe wydatki na kwotę 350 000 złotych. Jednocześnie skarżąca zaznaczyła, iż nie ma żadnej gwarancji, że czynności które podejmie w celu wykonania decyzji będą właściwe i czy rzeczywiście doprowadzą do realizacji nałożonych obowiązków zgodnie z ich treścią (w rozumieniu organów Straży Pożarnej).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Okoliczności te Sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i zwracając uwagę na charakter i przedmiot zaskarżonego rozstrzygnięcia, w stosunku do innych podmiotów, zwłaszcza jeśli dotyczy to ich bezpieczeństwa oraz ochrony życia, zdrowia i mienia ludzkiego. Konsekwencje bowiem wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu, mogą dotykać w takim samym wnioskodawcę jak i, przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, mieszkańców budynku będącego przedmiotem sprawy.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku, bowiem argumentacja w nim przedstawiona, nie wskazuje, aby zachodziło niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie wnioskodawcy. Okoliczności podnoszone przez stronę sprowadzają się w głównej mierze do kwestionowania zasadności nałożonych obowiązków, jak i trudności technicznych związanych z ich wykonaniem. Ponadto, strona skarżąca wskazuje, iż wykonanie obowiązków wiązałoby się z poniesieniem wydatków w kwocie 350.000 złotych, jednakże nie odnosi tego do swojej sytuacji materialnej, jak również nie wskazuje w oparciu o jakie kalkulacje stwierdziła, iż łączne koszty szacowane są właśnie na wskazaną kwotę. Powyższe okoliczności nie mogą więc stanowić podstawy do zapewnienia tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania decyzji.
Sąd podejmując rozstrzygnięcie wziął pod uwagę także charakter nakazów wynikających z zaskarżonej decyzji, chroniących takie dobra, jakimi są ludzkie życie, zdrowie i mienie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2010r., sygn. akt II OZ 1034/10).
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.