Uzasadnienie
I. Ł. w dniu 16 stycznia 2015 r. wniosła bezpośrednio do Sądu skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego [...] z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...] o odmowie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego dotyczącego samowolnie wybudowanego budynku biurowo-magazynowego na nieruchomości przy ul. [...] w W. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VII tut. Sądu z dnia 21 stycznia 2015 r., skarga ta przy piśmie z dnia 23 stycznia 2015 r. została przekazana do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w celu udzielenia odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ustanowiony w powołanym przepisie termin jest terminem ustawowym. Oznacza to, że niedopuszczalne jest jego skracanie lub przedłużanie, zaś dokonanie czynności procesowej po jego upływie pozostaje bezskuteczne. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę spóźnioną sąd jest zobowiązany odrzucić. Nadto, stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.
Z zestawienia powyższych przepisów wynika więc, że aby skutecznie wnieść do sądu skargę na akt organu administracji publicznej, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego akt kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. Wprawdzie ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazuje, co się dzieje w sytuacji, gdy skarżący złoży skargę bezpośrednio do sądu czy innego organu, jednakże powyższą lukę uzupełnia orzecznictwo sądów administracyjnych. W orzecznictwie tym dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi bezpośrednio do sądu, sąd ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA: z dn. 12.01.2009 r., sygn. akt II OSK 1918/08, z dn. 11.03.2009 r., sygn. akt I OSK 234/09 czy z dn. 10.10.2007 r., sygn. akt II OSK 1433/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, dostrzec trzeba, że skarżąca nie zachowała trybu z art. 54 § 1 p.p.s.a. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika, iż zostało ona doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 grudnia 2014 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc w dniu 19 stycznia 2015 r. (poniedziałek). Skarżąca w dniu 16 stycznia 2014 r. (k.
10) nadała w urzędzie pocztowym skargę adresując przesyłkę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Tak zaadresowana skarga wpłynęła do Sądu w dniu 19 stycznia 2015 r., i w dniu 23 stycznia 2015 r. została nadana do organu właściwego, tj. do [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego i dopiero ten dzień (23 stycznia 2015 r.) uznać należy za dzień wniesienia skargi. W konsekwencji należało uznać, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem terminu.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd w pkt 2 orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.