Uzasadnienie
B. F. w dniu 15 października 2015 r. (data stempla firmy InPost S.A.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...]. Skarga wpłynęła do organu dnia 20 października 2015 r.
Postanowienie organu drugiej instancji doręczono skarżącej w dniu 17 września 2015 r., zatem termin do wniesienia skargi, przy uwzględnieniu treści art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), upływał z dniem 19 października 2015 r.
Skarżąca dnia 9 grudnia 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) skierowała do Sądu pismo, uznane za wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazała w nim, że mogło dojść do celowego nieodebrania korespondencji przez organ, bowiem została ona doręczona o godz. 19:39 we wtorek. W jej ocenie winę za wybór przez nią operatora pocztowego InPost ponosi wymiar sprawiedliwości, bowiem sądy i prokuratura wysyłały do niej liczne przesyłki za pośrednictwem tego operatora. W ocenie skarżącej organ "wyczekiwał" na wydanie w dniu 19 października 2015 r. uchwały o sygn. I OPS 1/10.
Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2016 r. skarżącą wezwano do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez wskazanie, w jakiej dacie podjęła wiedzę o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Jednocześnie pouczono ją o treści art. 49 i 85-77 p.p.s.a.
W odpowiedzi skarżąca wskazała, że o uchybieniu terminu dowiedziała się w chwili doręczenia jej pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpisem odpowiedzi na skargę.
Ww. korespondencja została skarżącej doręczona dnia 30 listopada 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia, spowodowanego nadaniem przesyłki za pośrednictwem firmy InPost.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) stanowi, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, zaś art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej jest spóźniony. Jak wskazała sama skarżąca, o uchybieniu terminu dowiedziała się ona z odpowiedzi na skargę. Doręczenie to nastąpiło w dniu 30 listopada 2015 r., zatem siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., upływał z dniem 7 grudnia 2015 r. (poniedziałek). Skarżąca zaś nadała wniosek w dniu 9 grudnia 2015 r.
Stosownie do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. w związku z art. 87 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.