Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011r wydaną na podstawie art. 48 ust 1 Prawa budowlanego nakazał J. D. i R. D. rozbiórkę samowolnie wybudowanej altany śmietnikowej na działce nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. [...] w [...], usytuowanej przy granicy z nieruchomością przy ul. [...] w [...].
Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania R. D. decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2011r utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie.
Obie wymienione decyzje zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt. VII SA/Wa 2411/12.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy wybudowanego śmietnika Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. wydaną na podstawie art. 51 ust 1 pkt 1 i ust 7 Prawa budowlanego nakazał J. D. i R. D. rozbiórkę wybudowanego śmietnika na działce nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. [...] w [...], usytuowanego przy granicy z nieruchomością przy ul. [...] w [...] z pozostawieniem ściany południowej, usytuowanej pomiędzy nieruchomościami [...] i [...], stanowiącej ogrodzenie wewnętrzne pomiędzy tymi nieruchomościami oraz ściany frontowej od ul. [...], będącej ogrodzeniem wykonanym na podstawie zgłoszenia z dnia [...] października 2003 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania J. D. i R. D. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] grudnia 2013 r.
Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nakazującej J. D. i R. D. częściową rozbiórkę wybudowanego śmietnika złożyli I. i S. U. (właściciele działki sąsiedniej nr [...]) podnosząc, że lokalizacja śmietnika w granicy z ich działką narusza § 23 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dlatego nakaz rozbiórki powinien obejmować cały śmietnik.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po wszczęciu na wniosek I. i S. U. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności - decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r.
Następnie po rozpatrzeniu wniosku R. D. o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] lipca 2014 r.
W ocenie organu nadzorczego badana decyzja nie jest dotknięta żadną z przesłanek przewidzianą w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego skutkującą koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
Z ustaleń dokonanych na podstawie analizy akt sprawy wynika, że śmietnik posiadający wymiary 3,70 m x 2,25 m i wysokości 2,20 – 2,50 m, został wybudowany po 2003r jedną ze ścian bezpośrednio przy granicy z nieruchomością przy ul. [...] w [...], natomiast inna jego ściana stanowi część ogrodzenia od ul. [...] w [...].
Śmietnik został wybudowany na działce nr [...] bezpośrednio przy granicy sąsiedniej działki stanowiącej własność I. i S. U. i nie styka się z podobnym obiektem (śmietnikiem) zlokalizowanym na sąsiedniej działce.
Organ nadzorczy powołał się na ocenę prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt. VII SA/Wa 2411/12 z której wynika, że altana śmietnikowa została posadowiona niezgodnie z warunkami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które mają zastosowanie do niniejszej sprawy.
Zdaniem organu nadzorczego przedmiotowy śmietnik został więc posadowiony z naruszeniem § 23 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.).
Zgodnie z treścią powołanego przepisu, odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1 i 3, powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt łudzi oraz co najmniej 3 m od granicy z sąsiednią działką. Zachowanie odległości od granicy działki nie jest wymagane, jeśli osłony łub pomieszczenia stykają się z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej.
Część frontowa śmietnika stanowiąca ogrodzenie od strony ul. [...] została zrealizowana na podstawie zgłoszenia z dnia [...] października 2003 r. dotyczącego zamiaru wymiany ogrodzenia działki nr [...] od strony ul. [...]. Z tego powodu zasadne było nieobjęcie nakazem rozbiórki ściany frontowej śmietnika od strony ul. [...], będącej jednocześnie ogrodzeniem wykonanym na podstawie zgłoszenia
Natomiast część śmietnika (ściana południowa) usytuowana pomiędzy nieruchomościami [...] i [...] stanowi ogrodzenie o wysokości nie przekraczającej 2.20m, które nie jest zlokalizowane od strony miejsca publicznego i jego budowa nie wymaga pozwolenia bądź zgłoszenia.
Śmietnik w obecnym kształcie stanowi od strony frontowej i bocznej element ogrodzenia działki, który nie podlega rozbiórce.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł R. D. zarzucając naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez brak podjęcia działań mających na celu dokładne wyjaśnienie sprawy oraz pominięcie art. 33 pkt 1 Prawa budowlanego który stanowi, że " pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego", które w niniejszej sprawie dotyczyło budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz śmietnika.
poprzez jego niezastosowanie. Skarżący zarzucił wydanie decyzji rozbiórkowej bez uwzględnienia projektu zagospodarowania sąsiedniej działki zatwierdzonego decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2002r na którym wskazane zostało usytuowanie altany śmietnikowej również w granicy działki natomiast wybudowanie przez sąsiadów altany śmietnikowej w innym miejscu nie może wywoływać dla skarżącego negatywnych skutków.
Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej wraz z zasądzeniem kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację.
Wyrokiem z dnia 24 września 2015r, sygn. akt VII SA/Wa 2664/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...].
W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zbadał, czy kwestionowany śmietnik był przewidziany w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją Starosty Powiatu [...] nr [...] udzielającą skarżącemu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego. Zdaniem sądu gdyby okazało się, że śmietnik został zrealizowany w ramach pozwolenia na budowę i zgodnie z tym pozwoleniem, a decyzja Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2000r udzielająca skarżącemu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego nadal pozostaje w obrocie prawnym to niedopuszczalnym byłoby prowadzenie postępowania legalizacyjnego w stosunku do takiego obiektu.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazując, że nie można zarzucić organowi braku zbadania, czy kwestionowany śmietnik był przewidziany w zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę projekcie budowlanym skoro bezsporną kwestią był brak śmietnika w projekcie zagospodarowania terenu zatwierdzonym decyzją Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2000r. Okoliczność ta wynika z decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011r utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011r, nr [...], którą stwierdzono nieważność decyzji Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2000r.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że decyzja Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2000r została wyeliminowana z obrotu prawnego w drodze stwierdzenia jej nieważności decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011r, nr [...] utrzymaną w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 grudnia 2011r, sygn. akt. VII SA/Wa 1693/11 oddalił skargę J. i R. D. na ww. decyzję, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 października 2013r, sygn. akt. II OSK 1172/12 oddalił skargę kasacyjną R. D. od ww. wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po zapoznaniu się ze skargą kasacyjną Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego uznał, że podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione.
Ponieważ kognicja sądu wynikająca z art. 179 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ogranicza się do uchylenia zaskarżonego wyroku w wypadku stwierdzenia, że podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, Sąd w pkt 1 wyroku z dnia 19 lutego 2016r uchylił wyrok z dnia z dnia 24 września 2015r.
Konsekwencją uchylenia jest obowiązek ponownego rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpatrując sprawę zważył co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego skarga podlegała oddaleniu.
Na wstępie należy podkreślić, iż postępowanie prowadzone na podstawie art. 156 §1 kpa jest nadzwyczajnym trybem postępowania, a jego celem nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie weryfikacji decyzji z jednego punktu widzenia, a mianowicie czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych wskazanych w art. 156 §1 pkt 1-7 kpa.
W rozpatrywanej sprawie, organ nadzorczy prawidłowo ustalił, iż kontrolowana w trybie nadzoru decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lutego 2014r, którą organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] nakazującą skarżącemu rozbiórkę śmietnika wybudowanego na działce nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. [...] w [...], usytuowanego przy granicy z nieruchomością przy ul. [...] w [...] z pozostawieniem ściany południowej, usytuowanej pomiędzy nieruchomościami [...] i [...], stanowiącej ogrodzenie wewnętrzne pomiędzy tymi nieruchomościami oraz ściany frontowej od ul. [...], będącej ogrodzeniem wykonanym na podstawie zgłoszenia z dnia [...] października 2003r nie jest dotknięta żadną z wad określonych w art. 156 §1 kpa.
Z akt sprawy zakończonej kwestionowaną decyzją rozbiórkową wynika, że w narożniku działki nr [...] w ostrej granicy z sąsiednią działką stanowiącą własność I. i S. U. (nieruchomością przy ul. [...] w [...]) usytuowany jest śmietnik o wymiarach 3,70m x 2,25m, którego krótszy bok stanowi ogrodzenie – granicę działek [...] i [...], a dłuższy bok stanowi ogrodzenie frontowe. Obiekt jest konstrukcji murowanej o wysokości zmiennej od 2,20 m do ok.2,50m. Do ¾ wysokości obłożony jest płytkami gresowymi, a pozostała wysokość ścian obudowy wykonana jest z gęsto oczkowej siatki stalowej. Dach ma konstrukcję stalową i kryty jest gładką blachą z okładziną z papy termozgrzewalnej. Dach posiada spadek w jednym kierunku na teren własny działki.
Z protokołów oględzin wynika również, że przedmiotowy śmietnik wybudowano po 13 stycznia 2004r, a przed 23 czerwca 2006r dlatego zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane.
Organy nadzoru budowlanego prowadziły postępowanie w sprawie zakończonej kontrolowaną w postępowaniu nadzorczym decyzją rozbiórkową po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt. VII SA/Wa 2411/12, uchylającym wcześniejsze decyzje rozbiórkowe wydane na podstawie art. 48 ust 1 Prawa budowlanego.
Stosując się do wiążącej oceny prawnej organy przeanalizowały projekt budowlany budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [...] zatwierdzony decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2000r, która zmieniona została następnie decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2001r o pozwoleniu na budowę dla J. i R. D. dochodząc do wniosku, że przewidziany w projekcie zagospodarowania " projektowany pojemnik na odpadki stałe" nie mieści się w kategorii zadaszonej osłony lub pomieszczenia na odpadki stałe dlatego inwestor nie mógł wykonać śmietnika w takim kształcie w jakim istnieje obecnie.
Organy nadzoru budowlanego ustaliły również, iż przedmiotowy śmietnik nie został wybudowany w ramach zgłoszenia z dnia [...].10.2003r dotyczącego zamiaru wykonania wymiany ogrodzenia działki nr [...] od strony ulicy [...].
Ponieważ z oceny prawnej wynikało, że niewątpliwie altana śmietnikowa została posadowiona niezgodnie z warunkami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które mają zastosowanie do niniejszej sprawy organy nadzoru budowlanego przeanalizowały treść § 23 w/w rozporządzenia dochodząc do wniosku, że użyte sformułowanie w czasie teraźniejszym "stykają się" wskazuje na konieczność analizy istniejącego stanu faktycznego bez możliwości uwzględnienia zamierzeń inwestycyjnych właściciela sąsiedniej działki tym bardziej że, państwo U. oświadczyli iż nie mają zamiaru realizować śmietnika stykającego się ze śmietnikiem na sąsiedniej działce.
W związku z powyższymi ustaleniami oraz wskazaniami sądu organy nadzoru budowlanego prawidłowo ustaliły, że sytuowanie przedmiotowego śmietnika narusza § 23 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie bowiem na działce sąsiedniej nie występują podobne urządzenia w granicy działek.
Zgodzić należy się z Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego który stwierdził, że kontrolowana decyzja została wydana na podstawie właściwego przepisu prawa i bez jego rażącego naruszenia.
Śmietnik w świetle ustawy Prawo budowlane jest obiektem małej architektury i w myśl art. 29 ust 1 pkt 22 ustawy obiekty małej architektury nie wymagają pozwolenia na budowę, a jedynie zgłoszenia stosownie do art. 30 ust 1 pkt 4 Prawa budowlanego w przypadku budowy takiego obiektu w miejscach publicznych.
W sprawie zakończonej kontrolowaną decyzją o częściowej rozbiórce z ustaleń organów wynika, że śmietnik nie został zrealizowany w miejscu publicznym nie wymagał więc zgłoszenia czy też pozwolenia na budowę.
Niezależnie więc jakby zakwalifikować wybudowany śmietnik, czy jako urządzenie związane z istniejącymi na działce zabudowaniami, czy jako obiekt małej architektury zastosowanie znajduje tryb przewidziany w art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego odnoszący się do samowolnie realizowanych robót budowlanych innych niż określone w art. 48 i art. 49b w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 50 ust 1 pkt 4.
Skoro przedmiotowy śmietnik został wybudowany z naruszeniem § 23 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych i nie ma możliwości doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem zastosowanie znajduje art. 51 ust 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust 7 Prawa budowlanego.
Kontrolowana w postępowaniu nadzorczym decyzja została wydana w oparciu o prawidłowy przepis stanowiący podstawę prawną do nałożenia na skarżącego obowiązku rozbiórki śmietnika z pozostawieniem ściany pomiędzy nieruchomościami [...] i [...] stanowiącej ogrodzenie wewnętrzne pomiędzy tymi nieruchomościami oraz ściany frontowej od ulicy [...] będącej ogrodzeniem wykonanym na podstawie zgłoszenia z dnia [...].10.2003r.
Bezspornym w sprawie jest, że decyzja Starosty [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2000r na którą powoływał się skarżący twierdząc, że śmietnik został zrealizowany na jej podstawie i decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym została wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie jej nieważności decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011r, nr [...] utrzymaną w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011r.
Decyzje stwierdzające nieważność decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2000r były przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 16 grudnia 2011r, sygn. akt. VII SA/Wa 1693/11 oddalił skargę J. i R. D., a następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 października 2013r, sygn. akt. II OSK 1172/12 oddalił skargę kasacyjną R. D. od ww. wyroku.
Na rozprawie w dniu 19 lutego 2016r skarżący przedłożył pismo procesowe w którym zakwestionował ustalenia sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 września 2015r, sygn. akt VII SA/Wa 2664/14.
Zdaniem skarżącego " przywołanie przez Sąd w uzasadnieniu wyroku decyzji Starosty Powiatu [...] nr [...] jest oczywistą omyłką pisarską, gdyż okazywany przez skarżącego na rozprawie projekt budowlany budynku wraz ze śmietnikiem dotyczył decyzji Starosty Powiatu [...] nr [...] z [...] lutego 2000r, a nie decyzji [...]".
Skarżący stwierdził, że przedmiotowy śmietnik został wybudowany w oparciu o decyzję Starosty Powiatu [...] nr [...] z [...] lutego 2000r i zgodnie z tą decyzją, która jest prawomocna.
Jednocześnie skarżący nie przedstawił decyzji Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2000r na którą się powoływał.
Odnosząc się do zgłoszonego zarzutu wyjaśnić należy, iż w protokole rozprawy z dnia 24 września 2015r znajduje się zapis z którego wynika, że skarżący " okazuje projekt zagospodarowania działki ewidencyjnej [...] stanowiący część projektu budowlanego z września 1999r stanowiący zał. nr [...] do decyzji Starosty Powiatu [...] nr [...]".
Skarżący nie żądał sprostowania protokołu stosownie do art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak również nie zgłaszał wniosku o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku z dnia 24 września 2015 r.
Podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie sąd kontroluje decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] wydaną w trybie nadzoru. Prowadzone w trybie nadzoru postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie ma na celu ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy (jakie ma miejsce w przypadku postępowania odwoławczego), a jedynie wyjaśnienie kwalifikowanej niezgodności z prawem.
Dokonując oceny, czy zachodzą przesłanki z art. 156 § 1 k.p.a. organ orzekający w tym zakresie bada stan faktyczny i prawny z daty wydania decyzji.
W postępowaniu zakończonym decyzją nakazującą częściową rozbiórkę śmietnika kontrolowaną w postępowaniu nadzorczym skarżący nigdy nie twierdził, że budowa śmietnika została zrealizowana w oparciu o decyzję Starosty Powiatu [...] nr [...] z [...] lutego 2000r i zgodnie z tą decyzją.
Wręcz przeciwnie, w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2013r podnosił, że " pozwolenie na budowę budynku wielorodzinnego na działce nr [...] przy ul. [...] w [...] zatwierdzone decyzją Starosty Powiatu [...] nr [...] w dniu [...] lutego 2000r przewidywało – wbrew twierdzeniom PINB – budowę śmietnika bezpośrednio przy granicy działki od strony ulicy [...] i w odległości 3m od granicy z wówczas niepodzieloną działką nr [...] przy ul. [...] (obecnie [...])".
Sprawa nieprawidłowo usytuowanego śmietnika na działce nr [...] została zgłoszona przez I. i S. U. już w trakcie postępowania prowadzonego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] nr [...]. W uzasadnieniu wyroku z dnia 1 lutego 2010r, sygn. akt. VII SA/WA 1781/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylając zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009r wskazał organowi aby w ponownie przeprowadzonym postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] nr [...] zbadał, czy usytuowanie śmietnika w sposób rażący nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich.
Na powyższy wyrok powołał się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt. VII SA/Wa 2411/12 wskazując w uzasadnieniu, iż " powyższe wskazywałoby, że przedmiotowy śmietnik mógł być zrealizowany w ramach pozwolenia na budowę udzielonego decyzją Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2000r".
Skarżący nie kwestionował w stosownym trybie ustaleń faktycznych dokonanych w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lutego 2014r weryfikowanej obecnie w postępowaniu nadzorczym.
Podnoszony obecnie zarzut realizacji kwestionowanego śmietnika w oparciu o inną decyzję niż ta, która była wskazywana w postępowaniu zwykłym nie może odnieść zamierzonego skutku.
W niniejszej sprawie organ nadzorczy przeprowadza weryfikację kontrolowanej decyzji pod kątem przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny badanej decyzji z daty jej wydania.
W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.