Uzasadnienie
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a w oparciu o § 3 omawianego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2018 r. w sprawie VII SA/Wa 2690/17 odmówiono H. R. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W otwartym terminie do złożenia sprzeciwu od powyższego postanowienia skarżąca w piśmie z dnia 22 lutego 2018 r. cofnęła skargę.
Odnosząc się zatem do cofnięcia skargi przez skarżącą, wskazać należy, że przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przez okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania sądowego. Do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się - stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. W razie bowiem niedopuszczalności skargi postępowanie sądowe w ogóle nie może się toczyć, nie może więc zostać także umorzone (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 923/08 lex nr 527696).
Sąd dostrzegł zatem, iż skarżąca cofnęła skargę, jednakże należy wskazać, że przesłanki odrzucenia skargi mają pierwszeństwo przed przesłankami umorzenia postępowania, dlatego w niniejszej sprawie Sąd skargę odrzucił, a nie umorzył postępowanie sądowe.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.