Uzasadnienie
Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2017 r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 listopada 2017 r. wezwano solidarnie skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zwrócili się do Sądu o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 24 stycznia 2018 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Zaś skarżącemu postanowieniem z dnia 19 lutego 2017 r. odmówiono prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżący nie wnieśli sprzeciwów od ww. zarządzenia i postanowienia.
Następnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 15 marca 2018 r. wezwano solidarnie skarżących do wykonania zarządzenia z dnia 28 listopada 2017 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie doręczono obojgu skarżącym w dniu 19 marca 2018 r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przypadł więc na dzień 26 marca 2018 r.
Po sprawdzeniu w Rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 22 maja 2018 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy.
W niniejszej sprawie skarżący nie uiścili wpisu sądowego od skargi, zatem skargę należało odrzucić.
Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność strony skarżącej, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucono.