Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 listopada 2012 r. H.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Zarządzeniami z dnia 26 listopada 2012 r. Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na ww. decyzję w wysokości 200,00 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego.
Skarżący otrzymał ww. wezwania w dniu 7 grudnia 2012r. W terminie do wykonania powyższych zobowiązań, pismem z dnia 11 grudnia 2012 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy.
W przedmiotowej sprawie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi z dnia 5 listopada 2012 r. doręczono skarżącemu w dniu 7 grudnia 2012r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k.13). Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu oraz nadesłania odpisu skargi upłynął z dniem 14 grudnia 2012 r.
Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił należnego wpisu od skargi. Z akt sądowych wynika, że nie nadesłał również odpisu skargi.
Odnosząc się do pisma z dnia 11 grudnia 2012 r. 2012 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi na decyzję na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012r. wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a skarżący może skutecznie cofnąć skargę i oświadczenie to jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zastosowanie powyższego trybu, prowadzące do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy nie zawiera braków (fiskalnych, formalnych) uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
W świetle powyższego oświadczenie o cofnięciu skargi złożone przez skarżącego nie mogło odnieść zamierzonego skutku, gdyż wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca nadanie biegu przedmiotowej skardze, z uwagi na nie uiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego, należnego od wniesionej skargi i nadesłanie odpisu skargi. Cofnięcie skargi nie eliminuje skutków niewykonania powyższych zarządzeń Sądu.
Jeśli strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (por.postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt II /Łd 56/11, Lex nr 736874).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.