Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H.D.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 lutego 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 22 lutego 2013 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego została wyznaczona r.pr. J.W.
W piśmie z dnia 4 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu poinformowała o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia oraz zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w tym zakresie, z uwzględnieniem zwrotu wydatków w postaci kosztów wysłania skarżącemu dwóch listów poleconych priorytetem, tj. kwoty 12 zł. Do pisma załączyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz dowody nadania listów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, niż określone w pkt 1 lit. a i b, wynosi 240 zł.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia.
Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %.
Ponadto, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują - oprócz opłaty, o której mowa w rozdziałach 3 i 4 cytowanego rozporządzenia - również niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stanowi o tym § 15 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia.
W przedmiotowej sprawie udzielona pomoc prawna, za którą zgodnie z przepisami cytowanego rozporządzenia przysługuje pełnomocnikowi z urzędu przyznanie kosztów, polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przy uwzględnieniu, że nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji. Nadto, pełnomocnik udokumentował poniesienie wydatków w kwocie 12 zł z tytułu kosztów wysłania korespondencji do skarżącego.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 2 ust. 3 oraz § 15 pkt 2 cytowanego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.