Uzasadnienie
- I. Stan sprawy
- 1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2014 r. nr [...], znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania S W prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...], znak: [...], nakładającej na S W obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na doprowadzeniu budynku przy ul. [...] nr [...] w [...] do zgodności z projektem budowlanym poprzez likwidację okien w elewacji południowej i wstawienie "luksferów" - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie administracyjne pierwszej instancji wszczęte na wniosek M G i G G w sprawie okien w budynku przy ul. [...] nr [...] w [...].
Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej k.p.a. oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.).
2. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] września 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] poinformował o wszczęciu, na wniosek M G i G G, postępowania w sprawie nakazu zamurowania okien w budynku przy ul. [...] nr [...] w [...].
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przeprowadził w dniu [...] lutego 2014 r. czynności kontrolne na terenie przedmiotowej inwestycji, w trakcie których stwierdził, że w zespole budynków jednorodzinnych "zespół A" od strony południowej wykonano okna zamiast luksferów. Zatwierdzony projekt budowlany przewidywał w miejscu tych otworów luksfery.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] nałożył na S W obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na doprowadzeniu budynku przy ul. [...] nr [...] w [...] do zgodności z projektem budowlanym poprzez likwidację okien w elewacji południowej i wstawienie "luksferów".
Odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w terminie, złożył S W prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...].
3. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2014 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania S W, uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] w całości i umorzył postępowanie administracyjne pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że organ wojewódzki postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., Nr [...], znak: [...], utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...], znak: [...] zawieszające postępowanie administracyjne w sprawie budowy trzech zespołów jednorodzinnych budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej z częścią usługową w parterze na terenie działek nr ew. [...],[...],[...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. W w/w rozstrzygnięciu organ II instancji stwierdził, że podziela stanowisko organu I instancji, iż rozpatrzenie przez Wojewodę [...] wniosku M G i G G o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę trzech zespołów budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z częścią usługową w parterze na terenie działek nr ew. [...], [...], [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...], stanowi podstawę do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Zdaniem organu odwoławczego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] informując zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. o wszczęciu postępowania, a następnie wydając zaskarżoną decyzję dopuścił się naruszenia polegającego na tym, iż nie można prowadzić drugiego postępowania i wydać decyzji w sprawie obiektu, wobec którego prowadzone jest postępowanie wszczęte z urzędu w dniu [...] listopada 2009 r. Podniósł, że organ I instancji nieprawidłowo prowadzi dwa postępowania administracyjne w tym samym przedmiocie, tj. w sprawie budowy trzech zespołów w/w budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z częścią usługową w parterze na terenie działek nr ew. [...], [...],[...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] i w sprawie okien w budynku przy ul. [...] nr [...] w [...]. Zdaniem organu, w ramach postępowania wszczętego w dniu [...] listopada 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] będzie mógł zbadać legalność budowy okien w w/w budynku.
W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zasadnym jest zatem uchylenie decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. i umorzenie postępowania wszczętego na wniosek M G i G G, bowiem zarówno w/w rozstrzygnięcie, jak też postępowanie wszczęte z urzędu w dniu [...] listopada 2009 r. dotyczą tego samego przedmiotu postępowania, tj. trzech zespołów budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z częścią usługową w parterze na terenie działek nr ew. [...], [...],[...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...].
Mając powyższe na uwadze [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] i umorzył postępowanie administracyjne pierwszej instancji.
- 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia budzi wątpliwości.
- II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowisko organu
- 5. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli M G i G G wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że prowadzenie drugiego postępowania w tej samej sprawie powinno skutkować stwierdzeniem, że to drugie postępowanie jest bezprzedmiotowe. Aby do takiego wniosku dojść, należałoby wykazać tożsamość obu postępowań, co miałoby miejsce, gdyby podstawą postępowania był ten sam przepis prawa materialnego, identyczny stan faktyczny i przedmiot postępowania oraz te same strony postępowania.
Zdaniem skarżących organ odwoławczy nie dokonał takiej analizy, co powoduje, że nie jest możliwe sprawdzenie jej prawidłowości. Nie jest wiadomo w jakiej sprawie prowadzone jest postępowanie wszczęte z urzędu w dniu [...] listopada 2009 r. Organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie to jest prowadzone w sprawie budowy trzech zespołów jednorodzinnych budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w [...] realizowanej na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...], natomiast postępowanie wszczęte na wniosek M G i G G dotyczy dwóch otworów okiennych w dwóch budynkach zespołu "A", a więc tyko dwóch budynków w zespole "A", a postępowanie wszczęte z urzędu w dniu [...] listopada 2009 r. prowadzone jest w stosunku do wszystkich budynków w trzech zespołach. Zatem, zdaniem skarżących, nie ma tożsamości postępowań, gdyż oba postępowania dotyczą rożnych obiektów.
Skarżący podnieśli, że postępowanie z 2009 r. dotyczy postępowania ogólnego w sprawie budowy, a w niniejszym postępowaniu mamy do czynienia z wybudowaniem budynków w sposób zagrażający bezpieczeństwu ludzi i budynków, zatem również z tego względu nie zachodzi tożsamość postępowania.
- 6. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
- III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
7. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji.
8. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nakładającą na S W obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na doprowadzeniu budynku przy ul. [...] nr [...] w [...] do zgodności z projektem budowlanym poprzez likwidację okien w elewacji południowej i wstawienie "luksferów" i umorzył postępowanie administracyjne pierwszej instancji.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa.
Sąd nie podziela stanowiska organu przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
9. Kontrolowana w postępowaniu sądowym decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części.
Przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. nie określa przesłanek wydania decyzji o uchyleniu zaskarżonej decyzji i umorzeniu postępowania w pierwszej instancji. W piśmiennictwie i orzecznictwie przyjmuje się, że organ odwoławczy może wydać taką decyzję tylko wówczas, gdy postępowanie pierwszoinstancyjne stało się bezprzedmiotowe (zob. W. Dawidowicz, Zarys procesu, 1989, s. 167; B. Adamiak (w:) Komentarz, 1996, s. 590), przy czym chodzi tu o tzw. obiektywną bezprzedmiotowość postępowania pierwszoinstancyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a. (zob. wyrok NSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 1985 r., sygn. akt III SA 1105/84, RNGA 1986, nr 2, s. 37; GAP 1987, nr 5, s. 43, w którym stwierdzono, że: "Art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. nie precyzuje wyraźnie przyczyn umorzenia w postępowaniu odwoławczym postępowania pierwszej instancji. Wydaje się jednak oczywiste, że umarzając postępowanie organu I instancji, organ odwoławczy kieruje się przesłankami określonymi w art. 105 § 1 k.p.a., czyli spowodowaną jakimikolwiek przyczynami - bezprzedmiotowością postępowania.
Zgodnie bowiem z art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie było uznanie przez organ odwoławczy, że przed organem toczą się dwa postępowania dotyczące tego samego przedmiotu, tj. postępowanie wszczęte z urzędu w dniu [...] listopada 2009 r. oraz postępowanie wszczęte w niniejszej sprawie na wniosek z dnia [...] lipca 2013 r. (data wpływu pisma do organu) M G i G G. Zdaniem Sądu, z powyższym stanowiskiem organu odwoławczego nie można się zgodzić, bowiem w sprawie nie wystąpiła tożsamość spraw, która uzasadniałaby bezprzedmiotowość postępowania i umorzenie postępowania.
Wskazać jednak należy, że nie można mówić o tożsamości dwóch toczących się postępowań, bowiem pierwsze postępowanie wszczęte z urzędu w dniu [...] listopada 2009 r. dotyczy budowy trzech zespołów budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z częścią usługową w parterze na terenie działek nr ew. [...][...],[...] z obrębu [...], przy ul. [...] w [...], natomiast drugie postępowanie, wszczęte na wniosek z dnia [...] lipca 2013 r. M G i G G, dotyczy okien w budynku przy ul. [...] nr [...] w [...].
Zdaniem Sądu, stanowisko organu odwoławczego jest nieprawidłowe. Zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] została wydana z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 i art. 105 § 1 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, zatem konieczne było jej uchylenie.
10. Rozpatrując sprawę ponownie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpozna merytorycznie sprawę z wniosku M G i G G dotyczącego okien w budynku przy ul. [...] nr [...] w [...] i wyda stosowne rozstrzygnięcia, uwzględniając przedstawione wyżej stanowisko Sądu.
11. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w punkcie I sentencji. Na mocy art. 152 ww. ustawy orzeczono jak w punkcie II wyroku. Koszty zasądzono na podstawie art. 200 p.p.s.a.