Uzasadnienie
VII SA/WA 2773/15
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. znak [...], działając na podstawie art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej K p a.), po rozpatrzeniu wniosku T. G. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., utrzymującym w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie bezczynności wierzyciela, odmówił wznowienia postępowania.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż T. G. pismem z dnia 28 sierpnia 2015 r. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. Jako podstawę wznowienia skarżący powołał przepis art. 145 § 1 pkt 1, 2, 5 K.p.a. W piśmie nie wskazał żadnej z okoliczności stanowiących przesłankę do wznowienia postępowania poza wymienionymi we wniosku wcześniejszymi pismami skarżącego.
Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] września 2015r.
Powołując się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w sprawie II OSK 2598/10, organ uznał, iż pisma wskazane we wniosku o wznowienie postępowania nie zawierały okoliczności, które mogły być uznane za przesłanki wznowieniowe.
Końcowo organ wskazał też, ze nie został zachowany termin jednego miesiąca o którym jest mowa w art. 148 § 1 K.p.a.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył T. G. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienie.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie z [...] września 2015 r. odpowiadają prawu.
Zasadnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] września 2015r. odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., w przedmiocie bezczynności wierzyciela.
Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją (lub postanowieniem) ostateczną jest postępowaniem nadzwyczajnym. Warunkiem wszczęcia takiego postępowania jest złożenie wniosku o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca.od daty w której strona dowiedziała się o okoliczności mogącej stanowić podstawę wznowieniową wymienioną w art. 145 § 1 pkt 1-8, art. 145a lub art. 145b ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej K.p.a.), Nie wystarczy przy tym, co wymaga podkreślenia, samo przytoczenie treści przepisu określającego przesłankę wznowieniową, ale konieczne jest wskazanie okoliczności z którymi ustawa wiąże możliwość wznowienia postępowania.
W niniejszej sprawie skarżący powołał się we wniosku o wznowienie postępowania na przepis art. 145 § 1 pkt 1, 2 i 5 K.p.a. We wniosku, w ramach przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., powinien zatem skarżący wskazać na fałszywość dowodów na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, przy czym fałszywość dowodu dla swej prawnej wiarygodności powinna być uprzednio stwierdzona orzeczeniem sądu lub innego organu, chyba, że zachodzą przesłanki z art. 145 § 2 K.p.a.
Wniosek o wznowienie oparty o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a. powinien być poparty wskazaniem prawomocnego wyroku karnego potwierdzającego, iż w związku z wydaniem postanowienia o oddaleniu skargi na bezczynność wierzyciela zostało popełnione przestępstwo.
Z kolei opierając wniosek o wznowienie postępowania na przesłance z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. skarżący winien wskazać, iż wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.
W sprawie tej - pomimo powołania się we wniosku na powyższe przepisy - wnioskodawca nie wskazał żadnych okoliczności wymaganych w art. 145 § 1 pkt 1, 2 i 5 K.p.a. Wynika to jednoznacznie z treści wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, w którym Wnioskodawca jako dowody i okoliczności uzasadniające wniosek wymienił jedynie własne pisma kierowanie już uprzednio do organu.
W ocenie Sądu, organ I instancji prawidłowo zastosował przepis art. 149 § 3 K.p.a. i odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. Podanie bowiem, jako przesłanki wznowienia innych przyczyn niż wymienione w art. 145 § 1 K.p.a., a taki przypadek - co jednoznacznie wynika z treści wniosku o wznowienie postępowania - zachodzi w niniejszej sprawie, stanowi podstawę do odmowy wznowienia postępowania. Pogląd taki prezentowany jest zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądowo administracyjnym (v. B.Adamiak [w:] B.Adamiak, J.Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2012 r., str. 550; wyrok NSA z dnia 20 czerwca 1991 r. sygn. akt IV SA 487/91, ONSA 1991, nr 2, poz. 50). Wyczerpujące wyliczenie podstaw wznowienia postępowania oznacza niedopuszczalność wznowienia postępowania na podstawie nie wymienionej w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 K.p.a. Z uwagi na zasadę trwałości decyzji administracyjnych, która ustanowiona jest w art. 16 § 1 K.p.a., niedopuszczalna jest rozszerzająca wykładnia podstaw wznowienia postępowania.
Już zatem z tej przyczyny niedopuszczalne było wznowienie postępowania. Wobec odmowy wznowienia, organ nie miał uprawnień do badania zarówno podstaw wznowienia, jak również, czego domagał się skarżący w skardze do Sądu, sprawy bezczynności wierzyciela merytorycznie. Wobec oczywistości braku przesłanek do wznowienia postępowania, zasadna była odmowa jego wznowienia na podstawie art. 149 § 3 K.p.a.
Sama kwestia terminu określonego w art. 148 § 1 K.p.a. przewidzianego do złożenia wniosku o wznowienie postępowania pozostaje w tej sytuacji bez znaczenia w sprawie. Wprawdzie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał na uchybienie terminu do złożenia skutecznego wniosku o wznowienie postępowania, jednakże stanowiska swojego nie uzasadnił. W aktach sprawy brakuje natomiast dowodów na poparcie tego twierdzenia. Z akt sprawy wynika, iż postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. skarżący odebrał w dniu 5 sierpnia 2015 r., natomiast wniosek o wznowienie złożył, jak wynika z prezentaty organu na wniosku o wznowienie, w dniu 7 września 2015 r. W aktach sprawy brak jest jednakże koperty z datą nadania powyższego pisma. Sama adnotacja organu na wniosku wskazująca, iż koperta prawdopodobnie została dołączona do innego pisma, i brak szerszego stanowiska organu w tym zakresie, nie pozwalają Sądowi na ocenę tej przesłanki
Niemniej wobec braku wskazania podstaw do wznowienia okoliczność ta nie miała wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.