Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2015 r. starszy referendarz sądowy przyznał T. G. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 27 stycznia 2016r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata K. S. pełnomocnikiem z urzędu dla T. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 października 2016r. oddalił skargę T. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Na skutek zgłoszonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, pełnomocnikowi skarżącego doręczono wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 5 grudnia 2016 r.
Pismem z dnia 12 grudnia 2016r. (data wpływu 13 grudnia 2016r.) adwokat z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Pełnomocnik ww. opinii wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej świadczonej z niniejszej sprawie z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że nie zostały one zapłacone w żadnej części.
Pismem z dnia 22 grudnia 2016r. odpis wspomnianej opinii został przesłany skarżącemu, zgodnie z art. 177 § 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wraz z pouczeniem, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii stronie.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, która w niniejszej sprawie polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 19 października 2016r., określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714).
Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl natomiast § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – wynosi 240 zł
Natomiast stosownie do treści § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2 sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującego dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 19 października 2016r. oraz złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawierający oświadczenie o nieopłaceniu tych kosztów.
W tej sytuacji uznano, że należy mu przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 120 zł (50 % stawki minimalnej określonej § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" ww. rozporządzenia), bowiem reprezentował on skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji). Kwotę tę podwyższono o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.