Uzasadnienie
Strona skarżąca – I. z o.o. z siedzibą w W. w skardze wniosła o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu PPPr.
Pismem z dnia 13 lutego 2018 r., wykonując zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VII, wezwano stronę skarżącą do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr. Do pisma załączono druk formularza PPPr. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 1 marca 2018 r.
W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie wykonała powyższego zarządzenia i nie nadesłała formularza PPPr na obowiązującym druku przedstawiającego sytuację materialną Spółki. Wskazać należy jednocześnie, że formularz PPPr nadesłany przez Spółkę do sprawy został złożony na nieobowiązującym druku.
W związku z powyższym, starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 26 marca 2018 r., na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., pozostawił bez rozpoznania wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na nienadesłanie wniosku na urzędowym formularzu PPPr w wyznaczonym terminie.
W ustawowym terminie, strona skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego zarządzenia z dnia 26 marca 2018 r. i wniosła o ponowne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 6 marca 2018 r. i nadesłanego przy sprzeciwie wniosku z dnia 30 kwietnia 2018 r. W uzasadnieniu sprzeciwu strona skarżąca podniosła, że ze strony NSA pobrała wzór wniosku PPPr celem jego wypełnienia, a po upewnieniu się, że poszczególne rubryki zawierają te same oznaczenia, co przesłany przy piśmie z dnia 13 lutego 2018 r., postanowiła wypełnić, zdaniem strony skarżącej, taki sam wniosek jak otrzymany w wersji papierowej do wypełnienia ręcznego z dnia 13 lutego 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym po dniu 15 sierpnia 2015 r., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
Na podstawie art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Z akt sprawy wynika, że prawidłowo strona skarżąca, pismem z dnia 13 lutego 2018 r., została wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. Wezwanie, wraz z formularzem, strona skarżąca odebrała w dniu 1 marca 2018 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie wykonała wezwania i nie nadesłała wniosku o przyznanie prawa pomocy na aktualnie obowiązującym formularzu PPPr.
Ponadto, należy wskazać, że wraz ze sprzeciwem strona skarżąca przedłożyła, na obowiązującym druku formularz PPPr, wniosek ten zostanie rozpoznany w odrębnym postępowaniu przez referendarza sądowego.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.