Uzasadnienie
Towarzystwo Budownictwa Społecznego P. Sp. z o.o. w W. w skardze z dnia [...] stycznia 2008 r. wniosło o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...], znak: [...] utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji mocą którego nałożono na skarżącego karę pieniężną za odstępstwa od zatwierdzonego pozwolenia na budowę, w wysokości 5.000 zł. Skarżący nie uzasadnił wniosku.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, czy postanowienia, spoczywa na stronie skarżącej. Wynika to z konstrukcji normy prawnej cytowanego przepisu. Nie wystarczy więc sam wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji bez jego uzasadnienia, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Powyższe stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, który wskazał, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien skutkować jego oddaleniem (por. II OZ 1024/05, II OZ 1099/05).
Wniosek skarżącego nie jest zasadny. Obowiązek nałożony postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie ma charakteru nieodwracalnego, czyli nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Kara pieniężna w przypadku uchylenia postanowienia podlega zwrotowi. Nie spowoduje też możliwości wyrządzenia znacznej szkody. Należy zaznaczyć również, że strona nie uzasadniła wniosku.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że nie jest zasadnym zastosowanie w niniejszej sprawie środka w postaci wstrzymania wykonania postanowienia.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 cytowanej na wstępie ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.