Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał D. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w pozostałym zakresie wniosek oddalono.
Okręgowa Rada Adwokacka w W. pismem z dnia 12 czerwca 2017r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata K. B. S. pełnomocnikiem z urzędu dla D. M. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik z urzędu zapoznał się z aktami sprawy w czytelni akt tutejszego Sądu w dniu 20 czerwca 2017r. Następnie w dniu 7 grudnia 2017r. na rozprawie reprezentował skarżącego adwokat J. F. działający z substytucji pełnomocnika z urzędu i wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2017r. oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016r., znak: [...].
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016r.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego – wynoszą 240 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia – opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, stosownie do § 3 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie adwokat J. F. działający z substytucji pełnomocnika z urzędu adwokata K. S. reprezentował skarżącego na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie oraz złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawierający oświadczenie, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części.
W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu przed Sądem I instancji, według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania (23%).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.