Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony formularz PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy D. M., w których wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawił swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz.718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a).
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych.
Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i trójką dzieci. Podał, że utrzymują się z dochodów w wysokości 4500 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się wynagrodzenie uzyskiwane przez małżonkę z tytułu pracy w wysokości 2.400 złotych, zasiłek rodzinny w wysokości 600 złotych oraz 500 plus uzyskiwane na dzieci w wysokości 1500 złotych. Posiada dom o pow. 100 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 0,34 ha, którą uprawiają na własny użytek.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podkreślił, że nie stać go na uiszczenie opłaty z powodu trudnych warunków finansowych. Podniósł, że nie ma stałej pracy, pracuje sezonowo.
Do ponoszonych wydatków zaliczył: opłatę za energię elektryczną w wysokości 300,00 złotych, opłatę za gaz w wysokości 100,00 złotych, media, telefon, woda 350 złotych, koszty leczenia 400 złotych, opał 1000 złotych, koszty dojazdu żony do pracy 50 km - 600 złotych, koszty dojazdu dzieci do szkoły 170,00 złotych. Pozostałe środki finansowe przeznaczane są na zakup żywności i odzieży.
Biorąc pod uwagę wysokość wykazanych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawca i jego czteroosobowa rodzina uznano, że nie jest on w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniono, że poniesienie tego wydatku wykracza poza możliwości finansowe wnioskodawcy. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Jednocześnie uznano, że sytuacja finansowa wnioskodawcy nie jest na tyle trudna by nie był on w stanie ponieść kosztów związanych z zainicjowanym przez siebie postępowaniem sądowym. Uznano, że przy stałym miesięcznym dochodzie uzyskiwanym przez małżonkę w wysokości 2.400 złotych, zasiłkach rodzinnych i 500 plus pobieranych na dzieci oraz pracy sezonowej wnioskodawcy będzie w stanie wygospodarować środki finansowe na pokrycie kosztów sądowych samodzielnie.
Zaznaczyć należy, że na obecnym etapie sprawy na wnioskodawcy spoczywa jedynie koszt wpisu sądowego w wysokości 200,00 złotych. Pozostałe ewentualne opłaty sądowe, które mogą (się pojawić na późniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego to jest: wpis sądowy od skargi kasacyjnej, opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, opłata sądowa od zażalenia, nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 złotych.
Oceniono, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie przez wnioskodawcę nie spowoduje jego utraty płynności finansowej i nie przyczyni się do uszczerbku w utrzymaniu koniecznym wnioskodawcy i jego rodziny.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.