Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 grudnia 2012 r. (doręczonym w dniu 18 grudnia 2012 r.) J. D. wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 4 egzemplarzy odpisów skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 31 grudnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący nadesłał odpisy skargi, jednocześnie składając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 4 egzemplarzy odpisów skargi J. D. wskazał, że w celu przepisania skargi na komputerze i jej wydrukowania skorzystał z pomocy osoby trzeciej, gdyż sam nie posiada komputera i nie potrafi się nim posługiwać. Podniósł, że w terminie zakreślonym w wezwaniu nie miał możliwości sporządzenia wydruku 4 egzemplarzy skargi, bowiem osoba, z której pomocy korzystał przy przepisywaniu skargi, była nieosiągalna w okresie przedświątecznym i świątecznym, a skarżący nie posiadał kopii skargi. Osoba, która sporządzała skargę na komputerze powróciła z wyjazdu w dniu 30 grudnia 2012 r. i dopiero wówczas skarżący miał możliwość podjęcia działań w celu uzupełnienia braków formalnych skargi.
W ocenie Sądu uznać należy, iż skarżący wykazał, że nie uzupełnił braków formalnych skargi bez swojej winy, wniosek o przywrócenie terminu zasługuje zatem na uwzględnienie.
Biorąc pod uwagę powyższe należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy.