Uzasadnienie
D. S. pismem z dnia 13 listopada 2015 r. złożył skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. znak [...].
W piśmie z dnia 28 grudnia 2015 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...]. Do wniosku załączył kserokopię ww. decyzji oraz zawiadomienia z dnia 26 listopada 2015 r., którym PINB [...] zawiadomił skarżącego (w związku z uchylaniem się od wykonania nakazu rozbiórki ogrodzenia od strony ulicy działek nr [...] i [...] przy ul. [...] w [...], nałożonego decyzją nr [...]), że w dniu 29 grudnia 2015 r. rozpoczęte zostaną roboty budowlane w ramach środka egzekucyjnego w postaci zastępczego wykonania ww. obowiązku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści cytowanego przepisu Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, a także innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zwrot "w granicach tej samej sprawy" użyty w art. 61 p.p.s.a. dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 września 2010 r. II GZ 246/10 Lex nr 743040; z dnia 2 września 2009 r. II OZ 689/09 Lex nr 1110357; z dnia 12 czerwca 2012 r. II FZ 441/12 Lex nr 1170772).
W przywołanym przepisie ustawodawca ograniczył zatem możliwość wstrzymania wykonania do zaskarżonego aktu oraz do takich aktów, które zostały wydane lub podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się D. S.i, nie spełnia natomiast tego warunku.
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z 7 października 2015 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] września 2015, którym - działając na podstawie art. 61a Kodeksu postępowania administracyjnego - odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 9 stycznia 2002 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2002 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] dodatkowy 30-dniowy termin załatwienia sprawy samowolnie zrealizowanego ogrodzenia działek nr 78 i 79 przy ul. [...] w [...].
Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania dotyczy natomiast decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...], nakazującej skarżącemu – na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane – dokonanie rozbiórki ogrodzenia od strony ulicy działek nr ewid. [...] i [...] przy ul. [...] w [...].
W takim przypadku nie można zatem mówić o tożsamości spraw, co powoduje, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu.
Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.