Uzasadnienie
VII S.A./Wa 296/05
Prezydent (...) decyzją z dnia (...) października 2004 r., nr (...) wydaną na podstawie art. 71 ust. 3 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016 z 2003 r.) po rozpatrzeniu wniosku M K zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. (...) w (...) na lokal użytkowy związany z odnową biologiczną – wniósł sprzeciw do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania. W uzasadnieniu organ podał, iż zgłoszenie nie zawierało wymaganych dokumentów. Inwestor przed upływem terminu określonego w postanowieniu Prezydenta (...) z dnia (...) sierpnia 2004 r., nr (...) nakładającym na niego obowiązek uzupełnienia złożonego w dniu (...) sierpnia 2004 r. zgłoszenia o następujące dokumenty:- decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, - zgodę właściciela budynku na zmianę sposobu użytkowania, - rysunek i opis techniczny stanu istniejącego i po dokonaniu zmian wraz z odpowiednimi uzgodnieniami i opiniami, - dokumentu potwierdzającego zakończenie procedury administracyjnej w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, - wniósł o zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie. W związku z brakiem zgody innych uczestników postępowania organ postanowieniem z dnia (...) października 2004 r odmówił zawieszenia postępowania.
M K wniósł odwołanie od powyższej decyzji podnosząc, iż jest ona niesłuszna, bowiem postanowienie nr (...) i decyzja nr (...) zostały wysłane jednocześnie, co uniemożliwiło mu ustosunkowanie się.
Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) grudnia 2004 r., nr (...) wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt 2 kpa uchyli zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ poda, iż z akt administracyjnych wynika, że inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót w dniu (...) sierpnia 2004 r. Postanowienie z dnia (...) sierpnia 2004 r. nakładające 14 dniowy termin na spełnienie obowiązku usunięcia braków zostało doręczone inwestorowi (...) sierpnia 2004 r.. Termin na uzupełnienie braków upływał więc w dniu 3 września 2004 r. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie sprzeciwu, zgodnie z art. 70 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane, rozpoczął swój bieg od dnia upływu terminu do uzupełnienia braków,, a więc od dnia (...) września 2004 r. i upływał w dniu (...) października 2004 r. Decyzja wnosząca sprzeciw została wydana (...) października 2004 r., a więc sprzeciw został wniesiony przez organ po terminie do jego wniesienia.
Podnoszony przez skarżącego zarzut dotyczący jednoczesnego doręczenia zaskarżonej decyzji i postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania jest słuszny. Wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji, w sytuacji, gdy postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania nie było ostateczne, pozbawiło stronę możliwości skutecznej ochrony swojego interesu i stanowiło naruszenie art. 6 i art. 8 kpa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2004 r. wniosła Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy (...) w (...), domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i skierowania sprawy do ponownego rozpatrzenia W skardze zarzuciła naruszenie art. 71 ustawy – Prawo budowlane. Zdaniem skarżącej Wspólnoty Wojewoda (...) błędnie uznał, iż odwołanie M K zasługuje na uwzględnienie, gdyż upłynął termin na zgłoszenie sprzeciwu przez organ administracji
Wojewoda (...) w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, postanowień, a więc prawidłowość zastosowania obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2004r. Nr 93, poz.888) - zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu Z analizy akt administracyjnych wynika, że M K pismem z dnia (...) sierpnia 2004 r. wystąpił ze zgłoszeniem zmiany sposobu użytkowania części lokalu mieszkalnego na użytkowy.
Natomiast w aktach sprawy znajduje się zawiadomienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) marca 2004 r. o wizji lokalnej w lokalu nr (...) przy ul. (...) w (...), którego użytkownikiem jest M K, w sprawie zmiany sposobu użytkowania.
Zachodzi zatem okoliczność, iż M K bez wymaganego pozwolenia samowolnie dokonał zmiany użytkowania lokalu mieszkalnego na użytkowy.
Zgłoszenie przez inwestora zmiany sposobu użytkowania lokalu w sytuacji, gdy inwestor samowolnie zmienił sposób użytkowania lokalu, nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a zatem nie może toczyć się postępowanie administracyjne w tym zakresie.
W tej sytuacji organy architektoniczno-budowlane obowiązane były odmówić rozpatrzenia wniosku o zmianę sposobu użytkowania lokalu, a nie wnosić sprzeciw do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania.
Rozważania organu odwoławczego dotyczące kontroli terminu do wniesienia sprzeciwu w przedmiotowej sprawie nie znajdują uzasadnienia
Wobec samowolnej zmiany sposobu użytkowania lokalu przez M K jak wynika, z akt sprawy stosowne postępowanie podjął Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego.
Sąd uznał, iż decyzje obu organów zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.,. 1270, ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.