Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 2177/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Postanowieniem z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2177/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał K. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła w dniu 23 lutego 2012 r. adwokat B. R. W skardze kasacyjnej od ww. wyroku Sądu z dnia 17 sierpnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, gdyż koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 1916/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Na rozprawę przed NSA w dniu 16 stycznia 2014 r. stawił się substytut pełnomocnika z urzędu.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 306/14 umorzył postepowanie sądowe. Na rozprawie w dniu 30 maja 2014 r. pełnomocnik K. D. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu zarówno przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jak i w tym postępowaniu sądowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 j.t.), w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt. 1, nie mniej niż 120 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %).
Wobec tego zasądzić należało na rzecz pełnomocnika z urzędu wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie 240 zł (stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia), a więc wynagrodzenie w wysokości 180 zł, co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 221,40 zł.
O wynagrodzeniu dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym orzeczono w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym tytułem wynagrodzenia w pierwszej instancji w kwocie 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy).
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.