Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał W. S. i Z. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od części wpisu sądowego od skargi w wysokości 300,00 złotych oraz ustanowienie adwokata, w pozostałym zakresie wniosek oddalono.
W piśmie z dnia 13 listopada 2015r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata H. S. pełnomocnikiem z urzędu dla W. S. i Z. S. Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi Z. S. i W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] skargę oddalił.
W wyroku w pkt 2 Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata H. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych.
W dniu 8 marca 2016r. do Sądu wpłynęło pismo adwokat I. W. działającej z substytucji pełnomocnika z urzędu adw. H.S. w którym poinformowała, iż sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2016r. sygn. akt VII SA/Wa 347/15. Podała, że opinię tą przesłała skarżącym. Na potwierdzenie powyższego załączyła potwierdzenie nadania w urzędzie pocztowym.
Adwokat I. W. wniosła o zasądzenie na rzecz pełnomocnika z urzędu skarżących kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, świadczonej w niniejszej sprawie z urzędu tj. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Jednocześnie oświadczyła, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego – § 22 nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje zastosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Zgodnie § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna w tego typu sprawach zgodnie § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) wynosi 240 złotych.
W myśl zaś § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponadto stosownie do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że koszty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi H. S., który prowadził sprawę w pierwszej instancji, wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 złotych (240 złotych x 50%) powiększonej o należny podatek VAT.
W związku z powyższym, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.