Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], po oględzinach dodatkowych drzwi wejściowych do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w W. otwieranych na klatkę schodową, decyzją, z dnia [...] czerwca 2005 r. uznał ten stan za naruszający przepisy przeciwpożarowe, a przez to zagrażający życiu ludzi i na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 znowelizowanej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) nakazał K. S. usunięcie opisanej wyżej nieprawidłowości.
Po rozpoznaniu odwołania zainteresowanej, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. zmienił zaskarżoną decyzję, ustalając termin wykonania obowiązku na [...] stycznia 2006 r. W uzasadnieniu wskazano, że drzwi otwierają się na korytarz klatki schodowej stanowiący drogę ewakuacyjną i przytoczono § 242 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) stanowiący, że skrzydła drzwi, stanowiących wyjście na drogę ewakuacyjną, nie mogą, po ich całkowitym otwarciu, zmniejszać wymaganej szerokości tej drogi. Zdaniem organu, drzwi zostały wykonane z naruszeniem tego przepisu, albowiem zawężają w sposób niedopuszczalny drogę ewakuacyjną i wobec tego stwarzają niebezpieczeństwo dla osób poruszających się po klatce schodowej. W decyzji nie podano jednak dopuszczalnej szerokości drogi ewakuacyjnej.
K. S. złożyła skargę na tę decyzję, ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Przepisy prawa budowlanego dopuszczają montaż drzwi otwierających się na zewnątrz mieszkania. Ograniczenie takiej możliwości następuje wówczas, gdy takie rozwiązanie stoi w kolizji z wymaganiami bezpieczeństwa ludzi określonymi w przepisach dotyczących zagrożeń przeciwpożarowych, w szczególności, jeżeli sposób umieszczenia i otwierania drzwi zwęża drogę ewakuacyjną. (Por. wyrok NSA z dnia 13 lipca 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 980/98 publ. wewn. OSA).
Zgodnie z § 236 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, z pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi powinna być zapewniona możliwość ewakuacji w bezpieczne miejsce na zewnątrz budynku lub do sąsiedniej strefy pożarowej, bezpośrednio albo drogami komunikacji ogólnej, zwanymi dalej "drogami ewakuacyjnymi". Wyjścia z pomieszczeń na drogi ewakuacyjne powinny być zamykane drzwiami.
Drzwi mieszkania w budynku wielomieszkaniowym prowadzące na klatkę schodową stanowią zatem - w rozumieniu przytoczonych wyżej przepisów -wyjście ewakuacyjne na drogę ewakuacyjną.
Łączną szerokość drzwi w świetle, stanowiących wyjścia ewakuacyjne z pomieszczenia, należy obliczać proporcjonalnie do liczby osób mogących przebywać w nim równocześnie, przyjmując co najmniej 0,6 m szerokości na 100 osób, przy czym najmniejsza szerokość drzwi w świetle ościeżnicy powinna wynosić 0,9 m, a w przypadku drzwi służących do ewakuacji do 3 osób - 0,8 m (§ 239 ust. 1 ww. rozporządzenia).
Z kolei warunki jakim mają odpowiadać szerokości dróg ewakuacyjnych zawarto w § 242 ust. 1 rozporządzenia. Stanowi on, iż szerokość poziomych dróg ewakuacyjnych należy obliczać proporcjonalnie do liczby osób mogących przebywać jednocześnie na danej kondygnacji budynku, przyjmując co najmniej 0,6 m na 100 osób, lecz nie mniej niż 1,4 m. Dopuszcza się zmniejszenie szerokości poziomej drogi ewakuacyjnej do 1,2 m, jeżeli jest ona przeznaczona do ewakuacji nie więcej niż 20 osób. Zasadniczym zaś przepisem normującym sytuację opisaną w decyzji, stanowiącej przedmiot kontroli Sądu, zawiera ust. 4 § 242 rozporządzenia przywołany wprawdzie w zaskarżonej decyzji, lecz zastosowany w niewłaściwej subsumpcji.
Jak wynika bowiem z powyższych przepisów, prawnym ograniczeniem w montażu drzwi mieszkania prowadzących na klatkę schodową, której korytarz stanowi jednocześnie drogę ewakuacyjną dla mieszkańców budynku (w tym mieszkańców lokalu, w którym drzwi takie zamontowano) jest zmniejszenie szerokości lub przesłonienie drzwi mieszkania poniżej najmniejszej szerokości drzwi w świetle ościeżnicy podanej w § 239 rozporządzenia lub też zmniejszenie wymaganej szerokości drogi ewakuacyjnej, mierzone po całkowitym otwarciu drzwi na zewnątrz poniżej wartości podanej w § 242 ust. 1 rozporządzenia.
Inaczej mówiąc, nie jest dozwolony montaż drzwi otwierających się na zewnątrz, jeżeli te drzwi po całkowitym otwarciu przesłonią drzwi (tj. wyjście ewakuacyjne) innego pomieszczenia mieszkalnego, zwężając szerokość tego wyjścia poniżej szerokości podanej w § 239 ust. 1 ww. rozporządzenia, lub też, jeżeli po całkowitym otwarciu, zmniejszą szerokość klatki schodowej (poziomej drogi ewakuacyjnej) opisaną w § 242 ust. 1 cyt. rozporządzenia.
Z protokołu oględzin i ze szkicu znajdującego się w aktach nie wynika jednak, aby drzwi mieszkania skarżącej otwierały się na zewnątrz, w sposób mogący naruszać któryś z wymienionych przepisów, gdyż szerokość drzwi wynosi 0,97 m, a szerokość drogi ewakuacyjnej po całkowitym otwarciu drzwi, mierzona od krawędzi podestu do skrzydła drzwi po ich całkowitym otwarciu wynosi 1,67 m.
Taki stan rzeczy powoduje, iż treść rozstrzygnięcia i uzasadnienie zaskarżonej decyzji stoją w sprzeczności z ustaleniami faktycznymi poczynionymi w sprawie (wada subsumpcji prawnej), a organy administracji nie wykazały podstaw do zastosowania w sprawie art. 66 Prawa budowlanego, dlatego też zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekając o kosztach jak w sentencji wyroku.