Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] na pełnomocnika wyznaczyła adwokata K. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mocą postanowienia z dnia 16 października 2014 r. przyznał pełnomocnikowi koszty zastępstwa procesowego za reprezentowanie przed Sadem I instancji.
W dniu pełnomocnik skarżącego złożył w imieniu skarżącego skargę kasacyjną w dniu 20 listopada 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał ww. skargę kasacyjną w dniu 7 czerwca 2016 r.
W skardze kasacyjnej oraz w piśmie procesowym z dnia 12 lipca 2016 r. złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Postępowanie II instancji rozpoczęło swój tok po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 7 października 2014 r.
W niniejszej sprawie pełnomocnik na etapie postępowania drugoinstancyjnego złożył skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 7 czerwca 2016 r. pełnomocnik nie reprezentował skarżącego na ww. rozprawie.
Z tych względów obliczając wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną oparto się na przepisie § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia. Zgodnie z ww. przepisem stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z § 18 ust 1 pkt 1 lit c) – 240 zł.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia.
Z tych względów przyznano w niniejszej sprawie kwotę 120 zł oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy).