Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 8 września 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 60/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Mirosława Kowalska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 8 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J.D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odmówić J.D. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2010 r.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2010r. oddalił skargę J.D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...]. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej S.K. 18 maja 2010 r.

Radca prawny L.U. w dniu 1 lipca 2010 r., tj. po terminie przewidzianym do wniesienia skargi kasacyjnej, wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia, jednocześnie skłądając skargę kasacyjną. Wniosek o przywrócenie terminu radca prawny uzasadnił tym, że w dniach od 16 do 30 czerwca 2010 r. był niezdolny do wykonywania czynności zawodowych z powodu choroby, na dowód czego przedłożył zaświadczenie lekarskie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wniosek radcy prawnego L.U. pełnomocnika J.D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sąd może na wniosek przywrócić termin stronie która, nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy pełnomocnik profesjonalny w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niego przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Zgodnie z linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego /por. postan. NSA W-wa z dnia 25.04.2008 r., sygn. akt II FZ 74/08, Lex 472358; postan. NSA W-wa z dnia 26.06.2008r., sygn. akt I OZ 428/08, Lex 493809; postan. NSA W-wa z dnia 4.06.2008r., sygn. akt I OZ 357/08, Lex 493881/ kryterium uprawdopodobnienia braku winy polega na dopełnieniu przez profesjonalnego pełnomocnika obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd winien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego profesjonalnego pełnomocnika należycie dbającego o interesy klienta. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy profesjonalny pełnomocnik nie mógł usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnego pełnomocnika należycie dbającego o interesy mandanta.

Zdaniem Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, przyjmując obiektywny miernik staranności, radca prawny w niniejszej sprawie nie wykazał, że poczynił wszelkie starania by skorzystać np. z pomocy substytuta. Samo zaświadczenie lekarskie nie jest jeszcze potwierdzeniem braku winy pełnomocnika profesjonalnego w uchybieniu terminu, niekoniecznie wyklucza bowiem możliwość dokonania czynności procesowej, bądź zlecenia jej dokonania substytutowi.

W ocenie Sądu wniosek radcy prawnego L.U. nie zawiera uzasadnienia uprawdapadabniającego brak możliwości sporządzenia skargi kasacyjnej. Samo zaświadczenie lekarskie, jak wskazano wyżej nie jest dostateczną przesłanką do uznania braku winy w niedopełnieniu czynności zawodowych, a w konsekwencji nie dokonania czynności niezbędnych dla dalszego rozpatrywania sprawy. Załączone zaś oświadczenie aplikanta radcowskiego o tym, że radca prawny sporządził inną skargę kasacyjną i w dniu 15 czerwca 2010 r. podjął czynności polegające na przekazaniu aplikantowi radcowskiemu koperty zawierającej wspomnianą skargę kasacyjną, pozostaje bez związku z przedmiotowym wnioskiem.

Z tego też względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił, jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 20 grudnia 2010 r., dokument z 9 listopada 2010 r., dokument z 27 kwietnia 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.