Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D. udzielił Spółce Akcyjnej E. [...] pozwolenia na użytkowanie linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji K. - P. na odcinku bramka liniowa stacji K. do słupa nr [...], przebiegającej przez działki o nr ew. [...] położonych przy ul. S. w D. Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu wniosku W. B. z dnia [...] marca 2008 r., uzupełnionego pismem z dnia [...] maja 2008 r. decyzją z dnia [...] września 2008 r., znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności w/w rozstrzygnięcia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] stycznia 2006 r.
Odwołanie od powyższej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r., złożył W. B. Po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania i przeanalizowaniu akt sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] listopada 2008 r. decyzją o znaku [...] uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008r., znak: [...] i umorzył postępowanie organu w pierwszej instancji z uwagi na naruszenie przepisu art. 157 § 2 kpa który stanowi, iż postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.
W świetle w/w przepisu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż W. B. nie ma przymiotu strony. Zgodnie z przepisem art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r.., Nr 156, poz. 1118) stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Wnioskodawca jest właścicielem działki [...] przez którą przebiega przedmiotowa linia elektroenergetyczna, nie jest natomiast inwestorem przedmiotowego obiektu budowlanego, a więc nie może wnieść prawnie skutecznego wniosku o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie tegoż obiektu. Wniosek W. B. o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] stycznia 2006 r., znak: [...], datowany na dzień [...] marca 2008 r. Oznacza to, iż został złożony we właściwym organie po dniu wejścia w życie w/w regulacji prawnej, a zatem skoro w odniesieniu do postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie, wszczętego po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw, normą prawa materialnego, z którego można wywodzić swój interes do bycia stroną postępowania, jest przepis art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego (wyrok WSA w Warszawie z 24 marca 2005 r. VII SA/Wa 202/04); W. B. jako podmiot niebędący inwestorem spornego obiektu, nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w D. z dnia [...] stycznia 2006 r. o pozwoleniu na użytkowanie linii elektroenergetycznej.
Od decyzji organu II instancji W. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie art. 28 ustawy Kodeks Postępowania administracyjnego tekst jednolity z dnia 9 października 2000 r. (Dz. U. Nr 98, poz. 1071) zw. dalej kpa, art. 105 § 1 kpa oraz art. 59 ust. 7 ustawy prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, iż inwestor na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] stycznia 2006 r. znak: [...] zobowiązany został do uzyskania pozwolenia na użytkowanie linii na podstawie art. 51 prawa budowlanego, z uwagi na odstępstwo od warunków pozwolenia na jego. Odstępstwo to polegało na wykonaniu części linii w innym miejscu, niż to wynikało z pozwolenia na budowę udzielonego decyzją Wojewódzkiego Dyrektora Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich Biuro Głównego Architekta Województwa w [...] z dnia [...] maja 1977 r. znak [...].
Skarżący podniósł, iż na skutek w/w odstępstwa linia elektroenergetyczna została przeprowadzona przez nieruchomość stanowiącą własność skarżącego oznaczoną jako działka nr [...]. Co do zarzutu braku przymiotu strony, W. B. w swojej skardze wskazał, iż przepis art. 59 ust. 7 kpa stanowiący, iż stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor dotyczy tylko postępowania zwykłego. Zaznaczył także, że ograniczenia tego nie można przenosić na postępowanie nadzwyczajne, odrębne od postępowania o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, w którym przymiot strony powinien badany być w oparciu o art. 28 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej ppsa). Badając pod tym względem zaskarżona decyzję Sąd uznał, że skargę należało uwzględnić, gdyż narusza ona prawo.
Postępowanie o stwierdzenie nieważności jest nowym postępowanie odrębnym w stosunku do postępowania o pozwolenie na użytkowanie, postępowaniem nadzwyczajnym w którym organ zobowiązany jest dokonać oceny czy wniosek o wszczęcie postępowania pochodzi od strony postępowania, a więc osoby która posiada legitymację w rozumieniu art. 28 kpa.
Przepis art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego zawężający krąg stron w postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie wyłącznie do inwestora, nie ma zastosowania w postępowaniu o stwierdzenie nieważności, w którym stroną mogą być też inne podmioty (tak tez WSA w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 746/07). O ile bowiem postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest końcowym etapem procesu inwestycyjnego o tyle postępowanie o stwierdzenie nieważności jest postępowaniem nowym o szczególnym charakterze, w którym kontrolowana jest decyzja o pozwolenie na użytkowanie w kontekście przesłanek wymienionych w art. 156 kpa.
Ponadto nawet w postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie dyspozycja art. 59 ust 7 kpa, która stanowi, że stroną w postępowaniu w sprawie tego pozwolenia jest wyłącznie inwestor, ma zastosowanie tylko w stanie prawnym i faktycznym, w którym inwestor uprzednio uzyskał pozwolenie na budowę (wyrok NSA w Warszawie z dnia 7 listopada 2006 r. II OSK 1281/05). W niniejszej sprawie pozwolenie na realizację przedmiotowego odcinka linii elektroenergetycznej relacji D. (K.) - P. zostało objęte decyzją z dnia [...] maja 1977 r. wydaną przez Wojewódzką Dyrekcję Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich Biuro Głównego Architekta Województwa w [...]. Natomiast obowiązek uzyskania w niniejszej sprawie pozwolenia na użytkowanie został nałożony na inwestora decyzja wydaną na podstawie art. 51 Prawa budowlanego w postępowaniu legalizacyjnym.
Tak więc decyzja o pozwoleniu na użytkowanie jest skutkiem legalizacji odstępstw od pozwolenia na budowę.
W postępowaniu o wydanie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego odcinka linii elektroenergetycznej zakończonym decyzją Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] stycznia 2006 r. [...] skarżący W. B. początkowo traktowany był jako strona, dopiero w końcowym etapie nie otrzymał tejże decyzji.
Sąd nie podziela stanowiska organu wyrażonego w zaskarżonej decyzji co do przyjęcia, że w przedmiotowej sprawie o stwierdzenie nieważności stroną jest wyłącznie inwestor. Skoro przepis art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego nie ma zastosowania w tym postępowaniu, brak było podstaw do wydania zaskarżonej decyzji a ocena przymiotu strony skarżącego, który jest właścicielem działki nr [...], winna być dokonana na podstawie art. 28 Prawa budowlanego.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 152 a także art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.