Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 25 marca 2013 r. K.B. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ww. wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 2 kwietnia 2013 r. A zatem skarżącej termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał w dniu 9 kwietnia 2013 r.
Jak wynika z akt sprawy, w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi.
W związku z ww. wnioskiem, zgodnie z zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 11 kwietnia 2013 r., przesłano skarżącej formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF, celem jego wypełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe, strona skarżąca nadesłała formularz wniosku PPF oraz wskazała pełnomocnika do doręczeń.
Następnie, wobec okoliczności, że nadesłany do Sądu formularz wniosku PPF nie został podpisany przez skarżącą, zarządzeniem z dnia 6 maja 2013 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do jego podpisania, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. To wezwanie zostało zaadresowane z pominięciem pełnomocnika do doręczeń, a przesyłka została doręczona osobiście skarżącej w dniu 10 maja 2013 r. Jak wynika z akt sprawy na ww. wezwanie skarżąca nie podpisała formularza wniosku PPF.
Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2013 r. referendarz sądowy pozostawił złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku w wyznaczonym terminie. To zarządzenie zostało doręczone skarżącej na adres pełnomocnika do doręczeń w dniu 17 czerwca 2013 r.
W dniu 24 czerwca 2013 r. skarżąca wniosła sprzeciw od ww. zarządzenia referendarskiego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. W związku z tym zarządzenie referendarza sądowego utraciło moc, a sprawa wniosku o przyznanie prawa pomocy podlegała ponownemu rozpoznaniu przez Sąd.
Rozpoznając ww. sprzeciw Sąd dopatrzył się, że wezwanie w przedmiocie podpisania przez skarżącą formularza PPF zostało wadliwie doręczone stronie skarżącej z pominięciem pełnomocnika do doręczeń. Z tego względu zgodnie z zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2013 r. doręczono ponownie skarżącej zarządzenie z dnia 6 maja 2013 r., ale na adres wskazanego pełnomocnika do doręczeń oraz pouczono skarżącą o treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zarządzenie z dnia 6 maja 2013 r. zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 8 lipca 2013 r. na adres pełnomocnika do doręczeń.
Następnie, w dniu 15 lipca 2013 r. skarżąca złożyła do Sądu podpisany formularz wniosku PPF. Ponieważ formularz ten nie został należycie wypełniony przez skarżącą, Sąd zarządzeniem z dnia 26 lipca 2013 r. wezwał K. B. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez wypełnienie formularza PPF zgodnie z pouczeniem zawartym na 4 stronie formularza (pkt 2 i 3), w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej na adres pełnomocnika do doręczeń w dniu 16 sierpnia 2013 r.
Wobec nie wykonania ww. zarządzenia, zarządzeniem z dnia 19 września 2013 r. Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek K. B. o przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie od ww. zarządzenia, postanowieniem z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt II OZ 950/13, oddalił zażalenie.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 27 listopada 2013 r. wezwano skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 25 marca 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone stronie skarżącej na adres pełnomocnika do doręczeń w dniu 18 grudnia 2013 r. A zatem w dniu 19 grudnia 2013 r. skarżącej upłynął termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Jak wynika z ustaleń Sądu, skarżąca do dnia 24 grudnia 2013 r. nie uiściła wpisu sądowego od skargi w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 615/13.
Na uwagę zasługuje, że w dniu 18 grudnia 2013 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez "zwolnienie od uiszczenia wpisu od zażalenia". Ponadto w kolejnym piśmie, które wpłynęło do Sadu w dniu 30 grudnia 2013 r. skarżąca potwierdziła, że składa ponowny wniosek o udzielenie pomocy prawnej poprzez zwolnienie od uiszczenia wpisu od zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z przepisu tego wynika zatem, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca w niniejszej sprawie K. B. już po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy oraz po ponownie zakreślonym przez Sąd terminie do uiszczenia wpisu od skargi, wystąpiła z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Sąd stwierdza w związku z tym, że ponowne wniesienie wniosku o przyznanie prawa pomocy już po uprawomocnieniu się zarządzeń w przedmiocie prawa pomocy i wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Wskazania wymaga, że złożony w niniejszej sprawie ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie ma żadnego wpływu na bieg terminu do opłacenia skargi, tym bardziej, że skarżąca wnioskuje w nim o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia.
W okolicznościach niniejszej sprawy, złożenie ponownego wniosku nie wywołało w ocenie Sądu skutku w postaci przerwania terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Skoro skarżąca nie uiściła w wyznaczonym terminie należnego wpisu od skargi, a złożony przez nią kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie miał wpływu biegu terminu do uiszczenia wpisu sadowego od skargi, to skarga K. B. podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.