Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek K. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W skardze kasacyjnej z dnia 26 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżącej zaznaczył, że wniosek został złożony w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż K. B. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu pracy w wysokości 2 000 zł. Wnioskodawczym wskazała, że jest właścicielką 1/7 działki (nieruchomość rolna) o pow. 1,04 ha. Wnioskodawczyni jest studentką ostatniego roku studiów, obecnie pisze pracę magisterską oraz podjęła pracę (na okres próbny).
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową K. B. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych tj. w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej. Wpis ten wynosi 100 zł i jest w zasięgu finansowym wnioskodawczyni, która uzyskuje wynagrodzenie w wysokości około 2 000 zł. Wynagrodzenie to nie jest w żaden sposób obciążone, wnioskodawczyni nie posiada też nikogo na utrzymaniu. Okoliczności te świadczą o tym, iż strona jest w stanie samodzielnie ponieść ten koszt.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.