Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu lub od dnia ogłoszenia zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie zaś z art. 209 w/w ustawy sąd rozstrzyga wniosek strony o zwrot kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę. Art. 200 ustawy stanowi, iż w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 17 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r.
W dniu 17 maja 2011 r. (data nadania w UP) Z. R. reprezentowany przez pełnomocnika złożył wniosek o uzupełnienie wyroku przez zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Wskazać należy, iż wniosek o uzupełnienie wyroku jest zasadny, gdyż Sąd nie zawarł w treści orzeczenia rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Wniosek o zasądzenie kosztów skarżący zawarł już w skardze.
W przedmiotowej sprawie do należnych kosztów postępowania sądowego należy zaliczyć kwotę uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego w wysokości 200 zł, kwotę 100 zł, tytułem uiszczonej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku, kwotę 240 zł, tytułem wynagrodzenia pełnomocnika za reprezentowanie strony w postępowaniu w I instancji oraz kwotę 17 zł, tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.