Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek M. P. i P. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego bądź adwokata.
Skarżący podali w formularzu PPF, że zamieszkują razem z córką, synem, konkubiną syna i wnuczkiem i z nimi prowadzą gospodarstwo domowe. Strona wykazała posiadanie nieruchomości – domu o pow. 120 m2. Dochód z którego utrzymuje się rodzina wnioskodawców to 3760,98 zł, na który składają się emerytury wnioskodawców oraz wynagrodzenie za pracę syna wnioskodawców. Córka jest osobą bezrobotną. Wnioskodawcy nie posiadają oszczędności. Zaznaczyli, że są osobami schorowanymi, zmuszonymi do stałego przyjmowania leków. Syn obok pracy na pół etatu studiuje.
Do wniosku strona załączyła kopie faktur za leki i materiały budowlane, zaświadczenie z urzędu pracy, załącznik do umowy o pracę S. P. oraz odcinki zapłaconych przelewów za telewizję, podatki, kanalizację, wywóz śmieci, energię, telefon i ubezpieczenie.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy).
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową M. P. i P. P. jak również wysokość kosztów sądowych pozostałych do uiszczenia w sprawie uznać należy, iż uzasadnionym jest częściowe przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wnioskodawcy wykazali, że nie są w stanie ponieść tego wydatku. W rodzinie wnioskodawców pozostaje 6 osób, które utrzymują się dochodu w wysokości 3760,98 zł. miesięcznie. Dochód ten po opłaceniu bieżących wydatków nie pozwoli na opłacenie zawodowego pełnomocnika bez narażenia rodziny wnioskodawców na powstanie uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Z uwagi na alternatywne określenie o jakiego zawodowego pełnomocnika strona wnosi przyznano radcę prawnego z urzędu.
Jednocześnie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony, gdyż na obecnym etapie postępowania jednym ewentualnym kosztem w sprawie dla strony może być wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł., jeżeli taka skarga zostanie złożona. Innymi kosztami sądowymi jakie mogą się pojawić są jedynie opłaty kancelaryjne za wydanie odpisów akt. Z tych względów uznano, że strona jest w stanie opłacić te koszty i odmówiono przyznania prawa pomocy w tym zakresie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.