Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącej VII Wydziału z dnia 31 marca 2020 r. Wspólnota Mieszkaniowa N.przy ul. C. [...], [...], [...] w Z. (dalej: "skarżąca"), w imieniu której skargę do Sądu sporządził radca prawny, została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (uchwała w sprawie wyboru zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej) oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 kwietnia 2020 r.
W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłał odpis umowy o zarząd, w której Wspólnota Mieszkaniowa N. przy ul. C. [...], [...], [...], [...] w Z. zleciła zarząd nieruchomością wspólną A. Sp. z o.o. w W. oraz pełnomocnictwo, którym ww. spółka działająca jako zarząd powierzony Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. C. [...], [...], [...], [...] w Z. udzieliła pełnomocnictwa radcy prawnemu Ł. Ł. do występowania w imieniu Wspólnoty i na jej rzecz w postępowaniu administracyjnym wszczętym przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w W. z prawem składania wszelkich wniosków i oświadczeń przed urzędami i instytucjami, sądami powszechnymi, Sądem Najwyższym, sądami administracyjnymi, Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz organami egzekucyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz.2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 kwietnia 2020 r. Jakkolwiek w terminie zakreślonym na uzupełnienie braków formalnych skargi radca prawny Ł.Ł. odpowiedział na wezwanie, jednak nie można na podstawie złożonych dokumentów przyjąć, że braki formalne skargi zostały prawidłowo uzupełnione.
Stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. 2020 r., poz. 532 - dalej "u.w.l.") zarząd wspólnoty mieszkaniowej kieruje jej sprawami i reprezentuje ją na zewnątrz. Z kolei art. 18 ust. 1 u.w.l. przewiduje, że właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali albo w umowie zawartej później w formie aktu notarialnego określić sposób zarządu nieruchomością wspólną, a w szczególności mogą powierzyć zarząd osobie fizycznej albo prawnej.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że osoba, której właściciele lokali w umowie lub w uchwale powierzyli zarząd nieruchomością wspólną, jest w granicach tego zarządu umocowana do reprezentowania wspólnoty mieszkaniowej w postępowaniach sądowych (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. Akt III CZP 106/16). Powyższy pogląd zdaje się być jednak aktualny jedynie na gruncie procedury cywilnej. Zgodnie z treścią art. 87 § 1 k.p.c. pełnomocnikiem może być adwokat lub radca prawny, w sprawach własności przemysłowej także rzecznik patentowy, a w sprawach restrukturyzacji i upadłości także osoba posiadająca licencję doradcy restrukturyzacyjnego, a ponadto osoba sprawująca zarząd majątkiem lub interesami strony oraz osoba pozostająca ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jeżeli przedmiot sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia, współuczestnik sporu, jak również małżonek, rodzeństwo, zstępni lub wstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia.
Natomiast w postępowaniu sądowoadministracyjnym katalog podmiotów uprawnionych do występowania został ograniczony. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Podkreślić zatem trzeba, że w tym przepisie nie wskazano "osoby sprawującej zarząd", jako podmiotu uprawnionego do reprezentowania strony w postępowaniu.
Tym samym, ustanowiony przez ogół właścicieli lokali tworzących wspólnotę mieszkaniową zarządca nieruchomości wspólnej, nie spełnia przesłanki podmiotowej uprawniającej taki podmiot do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika procesowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2018 r., sygn. akt II OSK 3272/17 – Lex nr 2521337).
Zaznaczyć także trzeba, że regulacja materialnoprawna, tj. ustawa o własności lokali nie dostarcza podstaw do wywodzenia kwalifikacji podmiotowych administratora (zarządcy) jako pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Powyższe oznacza, że A. Sp. z o.o. nie mogła skutecznie udzielić pełnomocnictwa radcy prawnemu Ł. Ł. do reprezentowania wspólnoty w postępowaniu sądowoadministracyjnym. To z kolei oznacza, że braki formalne skargi nie zostały prawidłowo uzupełnione, a w konsekwencji oznacza konieczność odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji. O zwrocie z urzędu uiszczonego wpisu od skargi postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.