Uzasadnienie
W dniu 6 kwietnia 2011 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. W. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w łącznej wysokości 2997,84 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 60 m2, dom drewniany na wsi liczący 63 lata, dwie działki na wsi (V klasa użytku rolnego) o łącznej pow. 0,35 ha. Podała, że jest zobowiązana do spłaty kredytu do czerwca 2011 r. Kwota jaka pozostaje do spłaty to 489,57 zł. Miesięczne wydatki poniesione w miesiącu marcu jakie strona wskazała, to: czynsz 553,77 zł., leki 238,34 zł., telefon 173,15 zł., znaczki pocztowe 110,95 zł., ksero 125,07 zł., dwukrotna podróż do W. 148,16 zł., spłata kredytu 486,84 zł., opłata skarbowa 39 zł., torba podróżna 49 zł., czajnik 89,24 zł., nasiona – 50 zł., żywność i środki czystości oraz ubrania 900 zł., odsetki i opłaty bankowe 12, 51 zł., doszczelnienie instalacji gazowej 25,92 zł. Podała, że są z mężem osobami schorowanymi i nie czerpią dochodów z działek. Wskazała, że ponosi wysokie koszty prowadzenia postępowań administracyjnych i sądowych.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. W. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o pow. 60 m2, dom drewniany (remont aktualnie przerwany), dwie działki. Dochód z którego się utrzymuje wraz z mężem to 2997,84 zł. Ponadto wnioskodawczyni posiadając kredyt nie zaznaczyła by miała trudności w jego spłacie, wręcz przeciwnie, po spłacie obecnego, jak zaznaczyła w formularzu, planuje zaciągnąć kolejny kredyt. Okoliczności te wskazują, że strona posiada płynność finansową i potrafi gromadzić oszczędności.
Ponadto wiele wydatków poniesionych w marcu, które wskazała strona trudno zaliczyć do wydatków koniecznych służących do zaspokojenia potrzeb życiowych np. torba podróżna, nasiona, ksero, znaczki pocztowe, które łączne w marcu wygenerowały 335 zł. Na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem w sprawie jest wpis sądowy w wysokości 200 zł. i koszt ten może pozostać dla strony jedynym wydatkiem w sprawie (inne wydatki mogące pojawić się na kolejnych etapach postępowania to wpis za uzasadnienie wyroku w przypadku wydania wyroku oddalającego skargę i złożenia wniosku o uzasadnienie – również 100 zł, opłaty kancelaryjne za odpisy). Okoliczności te świadczą to o tym, iż strona nie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów uznano, że strona jest w stanie opłacić 200 zł wpisu sądowego oraz ewentualne na tym etapie pozostałe inne koszty sądowe i odmówiono przyznania prawa pomocy.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.