Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu sprawy ze skargi J. K. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, uchylił zaskarżoną decyzję.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 grudnia 2010 r. przyznano skarżącej J. K. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Pismem z dnia 31 stycznia 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała, że pełnomocnikiem dla skarżącej została wyznaczona r. pr. Z. J. Pismem z dnia 4 maja 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] zawiadomiła, iż nastąpiła zmiana radcy prawnego, a na nowego pełnomocnika został wyznaczony radca prawny S. M. Pismem z dnia 5 lipca 2011 r. uzupełnionym pismem z dnia 18 sierpnia 2011 r. r.pr. Z. J. wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 czerwca 2010 r. sygn. akt II FZ 143/10 (Lex nr 643591), art. 250 p.p.s.a. nie nakłada na sąd obowiązku uwzględnienia każdego wniosku pełnomocnika o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowienie o przyznaniu pomocy prawnej oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu i że sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Oznacza to uprawnienie i obowiązek sądu ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2010 r. sygn. akt I FSK 1648/08, Lex nr 593654).
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej r. pr. Z. J. w dniu 9 marca 2011 r. zapoznała się w czytelni sądu z aktami niniejszej sprawy, a następnie pismem z dnia 17 marca 2011 r. zwróciła się o dołączenie akt przedmiotowej sprawy w celach kompensacji materiału procesowego do akt sprawy sygn. akt VII SA/Wa 2273/09. Od tego dnia nie podjęła jakichkolwiek innych czynności w sprawie. Ponieważ samo zapoznanie się z aktami sprawy bez podjęcia dalszych czynności procesowych nie jest wystarczające dla uznania, że pomoc prawna z urzędu została stronie udzielona, wniosek pełnomocnika należało oddalić.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.