Uzasadnienie
W dniu 18 czerwca 2013 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, w którym P. P. wniósł o ustanowienie radcy prawnego.
W nadesłanym formularzu wnioskodawca podał, że we wspólnym gospodarstwie domowy pozostaje z żoną, synem, konkubiną syna i wnuczkiem. Strona wykazała posiadanie nieruchomości – domu o pow. 120 m2, z czego 60 m2 zajmuje wnioskodawca z żoną, a po 30 m2 dzieci, działki o powierzchni 890 m2 (300 zabrane pod wiadukt kolejowy). Dochód z którego utrzymuje się rodzina wnioskodawcy to niecałe 4000 złotych (ok. 3000 złotych z emerytur, ok. 1000 złotych wynagrodzenie syna). Przy czym wskazano, iż dochód syna przeznaczony jest na utrzymanie jego rodziny, a on sam znajduje się na utrzymaniu rodziców. Wnioskodawca podniósł, iż jest bardzo schorowany, zmuszony do ciągłego przyjmowania leków. P. P. podał także, że nie posiada żadnych oszczędności, a wszystkie środki finansowe przeznaczane są na życie, leki, opłaty, lekarzy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Instytucja przyznania prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną.
Sąd zważył, biorąc pod uwagę sytuację P. P., iż zasadnym jest przychylenie się do jego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika przekracza bowiem w znacznym stopniu możliwości finansowe strony oraz spowodować może powstanie uszczerbku w utrzymaniu koniecznym wnioskodawcy i jego rodziny.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.