Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego bądź adwokata.
M. P. podała w formularzu PPF, że zamieszkuje razem z mężem, córką, synem, konkubiną syna i wnuczkiem i z nimi prowadzą gospodarstwo domowe. Jednakże w innym miejscu formularza wskazała, że syn S. mieszka osobno. Strona wykazała posiadanie nieruchomości – domu o pow. 120 m2, z czego 60 m2 zajmuje wnioskodawczyni z mężem, a po 30 m2 dzieci. Dochód z którego utrzymuje się rodzina wnioskodawców to 2732,15 zł, na który składają się emerytury wnioskodawców. Do ww. dochodu nie wliczono wynagrodzenia za pracę syna wnioskodawczyni wobec podania, że mieszka on osobno. Córka jest osobą bezrobotną. Nie posiadają oszczędności. Wnioskodawczyni jest w wieku 74 lat, jej mąż 83 lat, są osobami schorowanymi, zmuszonymi do stałego przyjmowania leków. Na potwierdzenie tej okoliczności strona nadesłała kopie skierowań do szpitali. Poza tym do wniosku strona załączyła kopie rachunków za opłaty, zaświadczenie z urzędu pracy, oraz odcinki zapłaconych przelewów za wywóz śmieci, energię, telefon.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy).
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową M. P. uznać należy, iż zasadnym jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść tego wydatku. W rodzinie wnioskodawcy pozostają 3 osoby, przy czym na utrzymaniu wnioskodawcy i jej męża pozostaje bezrobotna córka. Łączny dochód z którego utrzymuje sie rodzina wnioskodawczyni to 2732,15 zł. Dochód ten po opłaceniu bieżących wydatków nie pozwoli na opłacenie zawodowego pełnomocnika bez narażenia rodziny wnioskodawców na powstanie uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Z uwagi na alternatywne określenie o jakiego zawodowego pełnomocnika strona wnosi przyznano radcę prawnego z urzędu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.