Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa, po rozpatrzeniu zażalenia J. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] ([...]), odmawiające wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] ([...]), utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] ([...]), zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą F. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażem w parterze wraz z instalacjami zewnętrznymi: elektryczną, gazową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, wewnętrzną instalacją gazową oraz budową dróg wewnętrznych, chodnika, usunięciem kolizji z siecią energetyczną w M. przy ul. [...] na działce nr [...] - utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji ww. postanowieniem, działając na podstawie art. 152 § 1 kpa, odmówił wstrzymania na wniosek J. S., wykonania decyzji własnej z dnia [...].
Organ powołał się na art. 152 § 1 kpa i wyjaśnił, że Wójt Gminy M., po uchyleniu wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2008r., (II SA/Sz 862/07), decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] ([...]), oraz poprzedzającej ja decyzji Wójta Gimny M. z dnia [...] ([...]) o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydał w dniu [...] ([...]) nową decyzję o warunkach zabudowy.
Ze wstępnej analizy akt wynika, że brak jest prawdopodobieństwa, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] o pozwoleniu na budowę jest wadliwa w stopniu wskazującym na konieczność jej uchylenia, brak jest zatem podstaw do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 152 § 1 kpa.
Skargę na to postanowienie złożyła J. S., wnosząc o jego uchylenie w całości i zarzucając naruszenie:
- 1) art. 97 § 1 pkt4 kpa, art. 152 § 1 kpa oraz art. 7,8,9 kpa;
- 2) art. 80 kpa - poprzez uznanie, że w sprawie występują okoliczności dające podstawę do utrzymania pozwolenia na budowę ww. inwestycji pomimo, że w sprawie występują naruszenia: § 11 ust 2 i ust 6 rozporządzenia Ministra Spraw
Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz.U. Nr 121, poz. 1139 rozdział 5 §11 ust 1 pkt 2) poprzez niezapewnienie wymaganej drogi pożarowej oraz przepisowego placu manewrowego, a w konsekwencji niezbędnego dostępu do budynku dla straży pożarnej; § 18 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; § 39 i 40 ust. 1 ww. rozporządzenia - poprzez niezapewnienie minimalnej powierzchni biologicznie czynnej; § 28 ust. 2 ww. rozporządzenia - poprzez brak możliwości zapewnienia odprowadzenia wód opadowych z dachu budynku oraz pozostałych terenów;
- 3) art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego poprzez naruszenie interesów osób trzecich.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.
W dniu 24 sierpnia 2009r. uczestniczka postępowania F. Sp. z o.o. złożyła odpowiedź na skargę podzielając stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu i podnosząc, że po uchyleniu przez WSA w Szczecinie decyzji o warunkach zabudowy Wójt Gminy M. wydał w dniu [...] nową decyzję o warunkach zabudowy, która w zasadzie odpowiada treści decyzji uchylonej, a dodatkowe warunki dot. ilości kondygnacji, czy miejsc parkingowych nie są istotne i zostały spełnione w projekcie.
Zdaniem uczestniczki, skoro w obrocie prawnym znajduje się ostateczna decyzja o warunkach zabudowy o treści w zasadzie tożsamej z uchyloną decyzją wydaną w tym przedmiocie, to nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Uczestniczka podkreśliła, że zarzuty skargi dotyczą niezgodności projektu z przepisami prawa, które mogą być badane w trakcie meritum sprawy, nie mogą być zatem przedmiotem oceny w postępowaniu dot. wstrzymania wykonania decyzji we wznowionym postępowaniu.
W dalszej części odpowiedzi na skargę uczestniczka odniosła się do zarzutów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie było postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] odmawiające, w trybie art. 152 § 1 kpa, wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę ww. budynku mieszkalnego.
Z treści art. 152 § 1 kpa, który stanowił podstawę prawną tego postanowienia wynika, iż organ administracyjny ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji, gdy zachodzi prawdopodobieństwo jej uchylenia w wyniku wznowienia postępowania.
Wskazać jednak należy, że zabezpieczający charakter tego przepisu i użyte w nim określenie "okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo" nie daje żadnych podstaw do przesądzenia, iż rzeczywiście decyzja o pozwoleniu na budowę zostanie uchylona w wyniku wznowienia postępowania. O tym zadecyduje dopiero dalszy etap postępowania nadzwyczajnego - wznowieniowego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2006r. sygn. akt VII SA/Wa 377/05 LEX nr 283091).
Okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie jest to, że Wójt Gminy M. po uchyleniu ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2008r., decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydał w dniu [...] nową decyzję o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.
Wskazać jednak należy, że uchylenie decyzji o warunkach zabudowy nie jest okolicznością powodującą automatyczne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę we wznowionym postępowaniu.
Podkreślenia wymaga, że warunki wymienione w nowej decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] odpowiadają warunkom określonym w uchylonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzji o warunkach z dnia [...], gdyż zawierają tylko dodatkowe, odnoszące się do oceny prawnej Sądu uzupełniające ustalenia. Ustalenia te znajdują odzwierciedlenie w zatwierdzonym przedmiotową decyzją projekcie budowlanym, tak w zakresie kontynuacji funkcji, gabarytów i formy architektonicznej, jak i wysokości, kształtu dachu oraz intensywności zabudowy.
Dodać przy tym trzeba, że zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem, wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 lub art. 159 § 1 kpa powinno być traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych materiałach dowodowych. Zbyt szybkie i nie poparte dostatecznie udokumentowanymi dowodami na istnienie przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji, może stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych (por. wyrok NSA z dnia 2 września 1998 r., sygn. akt IV SA 2311/96)
Wobec braku zaistnienia okoliczności wskazujących na wystąpienie w sprawie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, organ słusznie odmówił wstrzymania wykonania ww. ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. O tym bowiem czy zachodzą przesłanki do jej uchylenia organ zadecyduje na dalszym etapie postępowania nadzwyczajnego - wznowieniowego.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.