Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2004r., znak: [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa, po rozpatrzeniu wniosku T. G. z dnia [..] listopada 2004 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 2004r., znak: [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2004 r., znak: [...].
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż odrębną decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r., nr [...] Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany dla inwestycji p.n. "obwodnica miasta Ż., w ciągu drogi krajowej nr [..], od km 0 + 000,00 do km 4 + 931,60" na terenie działek wyszczególnionych w decyzji. Wnioskiem z dnia 11 lipca 2003 r. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad w Z. wystąpiła o wydanie decyzji pozwolenia na budowę obwodnicy miasta Ż. w ciągu drogi krajowej nr [...], etap III od km 3 + 450,00 do km 4 + 931,60. Decyzją z dnia [..] października 2003 r., nr [...] Wojewoda [...] udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Z., pozwolenia na budowę inwestycji: budowa obwodnicy m. Ż. w ciągu drogi krajowej nr [..], etap III od km 3 + 450,00 do km 4 + 931,60, na działkach o numerach ewidencyjnych gruntów: obręb 2 – miasto Ż.: [...]obręb gmina Ż. m. B. [...]
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, jak również wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W rozpoznawanej sprawie inwestor złożył wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego obwodnicy miasta Ż.w ciągu drogi krajowej nr [..] od km 0 + 000,00 do km 4 + 931,60 i wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę obwodnicy miasta Ż. w ciągu drogi krajowej nr [..] etap II (...), w terminie ważności decyzji Burmistrza Miasta Ż. z dnia [..] grudnia 2000 r., nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej inwestycji w trzech etapach, ze zmianami z dnia [...] września 2001 r. oraz z dnia [...] września 2002 r. Wykazał się prawem do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane.
Ponadto zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r., w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji, został opracowany "raport oddziaływania na środowisko budowy obwodnicy miasta Ż. w ciągu drogi krajowej nr [..]." Nadto Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ż. decyzją z dnia [...] marca 2002 r. uzgodnił pozytywnie projekt budowlany obwodnicy w zakresie higieny środowiska oraz wymagań higienicznych i zdrowotnych. Właściwy organ, zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wobec faktu spełnienia przez inwestora wszystkich wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Ustosunkowując się do zarzutu, iż skarżący nie brał udziału, bez własnej winy w postępowaniu organ nadzoru podniósł, iż fakt ten może stanowić jedynie przesłankę wznowienia postępowania, nie stanowi jednak przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji. Nie jest bowiem dopuszczalne przyjęcie, że którakolwiek z podstaw wznowienia postępowania mogłaby zarazem stanowić jedną z przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji.
Skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] grudnia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł T. G. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jak również poprzedzającej ją decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] listopada 2004 r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r.
Zaskarżonym decyzjom zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy polegający na naruszeniu art. 75 § 1 kpa i art. 78 § 1 kpa, przez nieustosunkowanie się do wniosku strony, zawartego w piśmie z dnia 30 sierpnia 2004 r. o przeprowadzenie oględzin w terenie, jak również o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych, na okoliczność niezgodności projektu technicznego zatwierdzonego zaskarżoną decyzją Wojewody [...] z prawem budowlanym i innymi przepisami. Zarzucił, iż bez własnej winy nie brał udziału w przedmiotowym postępowaniu, co uniemożliwiło mu podejmowanie czynności procesowych w celu obrony naruszonych interesów prawnych.
Ponadto wskazał, iż projekt techniczny zatwierdzony przedmiotową decyzją Wojewody [...] w części dotyczącej obwodnicy przy ul. N. i K. w Ż., z uwagi na zlokalizowaną na działce skarżącego piekarnię i dom mieszkalny, jest niezgodny z bezwzględnie obowiązującymi przepisami określonymi w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie z dnia 1 stycznia 1998 r. Niezgodność, zdaniem skarżącego, dotyczy w szczególności:
- - niezachowania wymaganych przepisami odległości drogi publicznej od budynków mieszkalnych i zakładów produkcyjnych;
- - zaprojektowane zjazdy i wjazdy do posesji skarżącego nie spełniają wymogów technicznych określonych w przepisach oraz nie gwarantują bezkolizyjnego i funkcjonalnego dojazdu i wyjazdu;
- - promienie łuków zjazdu i wjazdu nie mieszczą się w granicach dopuszczalnych przez bezwzględnie obowiązujące przepisy;
- - projekt techniczny nie spełnia podstawowych wymagań dotyczących zabezpieczenia obiektu produkcyjnego, jakim jest piekarnia w środki ochrony przed hałasem, drganiami i zakurzeniem, co skutkować może jej zamknięciem, z uwagi na niespełnienie wymogów w tym zakresie obowiązujących w Unii Europejskiej dla tego typu działalności gospodarczej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga T. G. – Piekarnia "A." zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził przedmiotowe postępowanie nieważnościowe z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Nadto nie uzasadnił swojego stanowiska zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 kpa. Nie jest więc możliwa prawidłowa sądowa kontrola zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim należy podkreślić, że skarżący we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., Nr [...] zarzucił, że projekt techniczny w części "dotyczącej obwodnicy przy ul. N. i K. w Ż. z uwagi na zlokalizowaną na mojej działce nr [...] piekarnię i dom mieszkalny jest niezgodny z bezwzględnie obowiązującymi przepisami określonymi w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (...)." Według skarżącego nie zostały zachowane wymagane przepisami odległości drogi publicznej od budynków mieszkalnych i zakładów produkcyjnych, zaprojektowane zjazdy i wjazdy do jego posesji "nie spełniają wymogów technicznych (...) oraz nie gwarantują bezkolizyjnego i funkcjonalnego dojazdu i wyjazdu do piekarni samochodów ciężarowych z mąką," wadliwe są promienie łuków zjazdu i wjazdu, a nadto brak jest właściwego zabezpieczenia piekarni przed hałasem, drganiami i kurzem.
Takie same zarzuty skarżący wskazał we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i w skardze na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] grudnia 2004 r. W poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2004r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ograniczył się tylko do zajęcia stanowiska w kwestii spełnienia przez inwestora wymagań w zakresie ochrony środowiska. Natomiast główne zarzuty dotyczące zjazdów i wyjazdów, łuków, zachowania odległości i braku bezpieczeństwa ruchu samochodów ciężarowych skwitował lakonicznym stwierdzeniem, że "argumenty dotyczące niezgodności projektu z obowiązującymi przepisami (...), należy uznać za bezzasadne," a w zaskarżonej decyzji zarzuty te całkowicie pominął. Naruszył tym samym w sposób oczywisty art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 w zw. z art. 80 kpa.
Z zaskarżonej decyzji nie wynika, jaki charakter mają zjazdy (wjazdy) z obwodnicy i ul. N. na teren posesji skarżącego, tzn. czy są to zjazdy publiczne, czy też zjazdy indywidualne oraz czy spełniają one wymogi określone w § 78 i 79 oraz w innych przepisach rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jaki powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430). Z § 77 tego rozporządzenia wyraźnie wynika, że "Zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony, oraz do wymagań ruchu pieszych." Z faktu, że projekt budowlany został zatwierdzony odrębną decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. nie wynika, że kwestie te nie podlegają badaniu w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę.
Przeciwne twierdzenie prowadziłoby do zgody na realizację rozwiązań projektowych sprzecznych z przepisami technicznymi, jeżeli nie dostrzeżono tego w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego.
Sprawa zjazdów i wjazdów na teren piekarni skarżącego była wielokrotnie uzgadniana. Z pism znajdujących się w aktach sprawy zdaje się wynikać, że skarżący uzyskał "publiczne zapewnienie," że nie będzie miał problemów z zapewnieniem bezpiecznego i odpowiedniego dojazdu do piekarni samochodów ciężarowych. Dowodem tego może być fakt, iż Burmistrz Miasta Ż. pismem z dnia [...] marca 2004 r. skierowanym do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w Z. zwrócił się o "dokonanie stosownej korekty w projekcie budowlanym i wykonanie bezkolizyjnej obsługi piekarni." Działania te podyktowane były wnioskami skarżącego przedstawionymi podczas wizji lokalnej, jak również wyjaśnieniami przedstawiciela inwestora złożonymi w trakcie przedmiotowej wizji, iż "w projekcie budowlanym została zapewniona obsługa obiektu przez samochody osobowe." Należy wskazać, iż wyjaśnienia te były w sprzeczności z oświadczeniem projektanta, zawartym w piśmie z dnia 21 sierpnia 2001 r., iż "przyjęte w projekcie budowy obwodnicy Ż. rozwiązania projektowe dotyczące (...) obiektu zapewniają jego właściwą obsługę komunikacyjną (również przez samochody ciężarowe)." Ponadto Burmistrz Miasta Ż. w piśmie z dnia 31 marca 2004 r., skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. wskazał, iż "w obecnym kształcie dojazd do opisanej nieruchomości – ze względu na dużą różnicę poziomów terenu uniemożliwia bezpieczny ruch kołowy zwłaszcza w okresie zimowym, a ponadto – ze względu na swoje parametry – umożliwia ruch jedynie pojazdów osobowych. Przyjąć zatem należy, że dojazd i wyjazd z terenu piekarni nie spełniają wcześniej ustalonych zapewnień."
Organ nadzoru wiedział więc co jest istotą niniejszej sprawy, a mimo to uchylił się od zajęcia stanowiska wykazując ignorancję wobec podstawowych zasad postępowania administracyjnego.
Mając na względzie powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.