Uzasadnienie
W dniu 24 maja 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez S.N. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek rozpoznano w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Przepisy ww. ustawy, zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.
W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą pozostaje żona i dwoje wnucząt. Wnioskodawca wyjaśnił, że wnuki pozostają na utrzymaniu jego oraz żony, gdyż córka będąca osobą rozwiedzioną wyjechała za granicę w poszukiwaniu pracy. Oświadczył, iż w chwili obecnej nie posiada żadnych danych o jej dochodach. Wskazał, że czteroosobowa rodzina utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych przez niego oraz żonę z tytułu emerytur w wysokości 2.164,75 złotych brutto miesięcznie, na potwierdzenie czego dołączył kserokopie odcinków emerytur.
Podał, że posiada dom dwurodzinny w którym znajdują się dwa mieszkania każde z nich o powierzchni 70 m ². Oświadczył, iż innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. Dodał, że córka z dziećmi nie posiada także żadnego majątku, lecz korzysta z pomocy jego oraz żony w tym darmowego mieszkania i opieki nad dziećmi.
Wnioskodawca podkreślił, że dom w którym zamieszkuje jego rodzina jest już stary i wymaga kapitalnego remontu. Podał, że ponosi koszty związane z jego bieżącym utrzymaniem takie jak: podatek od nieruchomości, opłaty za wodę i kanalizację, światło, telefon, opał, którego cena kształtuje się w granicach 4.000,00 złotych rocznie. Wskazał, iż nie bez znaczenia na sytuację finansową rodziny pozostają wydatki ponoszone na jego leczenie i opiekę. Zaznaczył, iż ze względu na ostatnio zakładaną kanalizację na osiedlu budżet rodziny został mocno obciążony.
Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Stwierdzono, że wnioskodawca mając na utrzymaniu czteroosobową rodzinę przy wykazanych miesięcznych dochodach nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.