Uzasadnienie
Decyzją wydaną w dniu [...] października 2009r. nr [...] (po wznowieniu postępowania administracyjnego) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] odmówił uchylenia decyzji Miejskiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2001r. ([...]) mocą której nie stwierdzono choroby zawodowej narządu słuchu u S.N., oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] maja 2001r. ([...]) która ww. decyzją z dnia [...] marca 2001r. utrzymała w mocy.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji podniósł m.in., że po zakończeniu zbierania materiału dowodowego przesłano całą dokumentację dotyczącą S.N. do uprawnionego do wydania opinii Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...]. Tenże ośrodek sporządził opinię w której wyjaśnił, że przebyte przez pacjenta choroby w sposób logiczny i spójny z wynikami wykonanych badań tłumaczą stwierdzony u S.N. ubytek słuchu, który jednakże nie spełnia wymagań pozwalających na uznanie go za chorobę zawodową.
Podkreślono, że zgodnie z aktualną wiedzą medyczną obraz kliniczny ubytku słuchu nie jest charakterystycznym efektem narażenia na nadmierny hałas a tym samym wyklucza chorobę zawodową. Poza tym spośród wszystkich dowodów jakimi dysponował Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] żaden nie stanowił przesłanki do poddania w wątpliwość rozstrzygnięcia organów orzekających wcześniej w sprawie S.N.
Analizując materiał znajdujący się w aktach sprawy organ I instancji stwierdził, iż brak jest takich przesłanek, które uzasadniałyby uchylenie decyzji, których dotyczył wniosek o wznowienie postępowania. Podkreślił w szczególności, że najistotniejsze dla rozstrzygnięcia sprawy były, stosownie do art. 145§1 pkt 5 kpa, tylko istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji kończącej postępowanie, którego dotyczy wniosek o wznowienie. Niezależnie jednak od tego zauważono, że w żadnym orzeczeniu czy też opinii lekarskiej nie wskazano, że istnieje związek przyczynowy pomiędzy schorzeniem narządu słuchu u S.N. a warunkami pracy, którą wykonywał.
Nie było zatem podstaw do stwierdzenia u ww. choroby zawodowej ani wówczas kiedy zapadały decyzje wydane w postępowaniu zwyczajnym (tj. [...] marca 2001r. i [...] maja 2001r.) ani kiedykolwiek.
Decyzja wydana przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] (w I instancji) została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Sanitarnego rozstrzygnięciem z dnia [...] lutego 2010r. ([...]).
Organ odwoławczy powołując się na opinię Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] stwierdził, iż przeprowadzone po wznowieniu postępowania postępowanie w sprawie podejrzenia choroby zawodowej narządu słuchu nie doprowadziło do stwierdzenia żadnej z przesłanek uzasadniających uchylenie decyzji dotychczasowych.
Skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego wniósł S.N.
Z treści skargi wynika, iż jej autor nie zgadza się z wynikami przeprowadzonego postępowania diagnostyczno-orzeczniczego oraz z opiniami uprawnionych do orzekania w sprawach chorób zawodowych jednostek medycznych.
Skarżący wystąpił również z wnioskiem o przesłuchanie go przez sąd.
Z treści skargi wnioskować należy, iż jej autor zainteresowany jest uchyleniem zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga została oddalona albowiem decyzje podjęte przez organ nie naruszały prawa.
W pierwszej kolejności przypomnieć należy, iż przedmiotem kontroli w sprawie niniejszej była decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...], którą odmówiono uchylenia decyzji mocą których nie stwierdzono u skarżącego choroby zawodowej narządu słuchu.
Podkreślenia wymaga, iż organy orzekające w ramach postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie działały w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, który to tryb jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną jeżeli postępowanie, w której ją wydano było dotknięte kwalifikowaną wadą przewidzianą w art. 145§1 kpa, bądź zachodzi przesłanka określona w art. 145a§1 kpa.
W niniejszej sprawie wniosek o wznowienie zgłosiła strona, która w istocie jako podstawę wznowienia wykazała przesłanki określone w art. 145§1 pkt 5 kpa.
Podstawą takiego postępowania jest zawsze zgodnie z art. 145§2 kpa postanowienie o wznowieniu postępowania. W przedmiotowej sprawie wydał je 31 maja 2007r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] ([...]).
Podstawa tegoż wznowienia oraz okoliczności które ją stanowiły nie były kwestionowane.
Należy również pamiętać o tym, że wszczęcie postępowania w trybie wznowienia rozpoczyna nowe postępowanie administracyjne w stosunku do postępowania zwykłego, zaś granice postępowania rozpoznawczego wyznaczone są sprawą rozstrzygniętą decyzją ostateczną. Prowadząc postępowanie w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej organ nie jest związany ustaleniami stanu faktycznego i prawnego dokonanymi w postępowaniu, w którym zapadła decyzja ostateczna, co jednak nie oznacza, iż organ obowiązany jest odrzucić wiarygodność wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, którego wniosek o wznowienie dotyczył.
Postępowanie wznowione kończy się decyzją. Jedną z możliwych decyzji jest – tak jak w sprawie niniejszej – decyzja odmawiająca uchylenia decyzji dotychczasowej gdy organ stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145§1 lub 145a. Wynika to z treści art151§1 pkt. 1 kpa.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia organów były prawidłowe albowiem brak było podstaw pozwalających na przyjęcie, iż wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji (kończących postępowanie zwyczajne) nie znane organowi który je wydał. O braku takich podstaw przesądziła analiza całej dokumentacji lekarskiej jaką dysponował organ, a która dotyczyła skarżącego.
Dokonał jej fachowy podmiot, który w ramach posiadania właściwych kompetencji oraz dysponowania wiedzą specjalistyczną stwierdził jednoznacznie, iż zdiagnozowany u skarżącego ubytek słuchu nie pozwala na stwierdzenie choroby zawodowej. Z opinii tegoż podmiotu – Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] – wynika nadto, że spośród wszystkich dowodów jakimi dysponował żaden nie stanowił podstawy pozwalającej na poddanie w wątpliwość rozstrzygnięć zapadłych wcześniej odnośnie skarżącego. Powyższe oznacza, iż organy słusznie przyjęły, iż brak było podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u skarżącego tak w dacie wydania decyzji kończących postępowanie, którego dotyczył wniosek o wznowienie jak i obecnie (po analizie wszystkich dodatkowych dokumentów, którymi nie dysponował wcześniej).
Jeśli chodzi o wniosek zawarty w skardze a mianowicie wniosek o przesłuchanie skarżącego przez Sąd to nie mógł on być uwzględniony jako że przepis art. 106§3 Ppsa przewiduje, iż sąd może z urzędu lub na wniosek strony przeprowadzić jedynie dowody uzupełniające z dokumentów pod warunkiem wszakże, że jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
Podstawą rozstrzygnięcia Sądu jest art. 151 Ppsa.