Uzasadnienie
Zgodnie z art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 249a ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Wyrokiem z dnia 8 listopada 2016 r. sygn. akt II OSK 2663/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2015 r. wydanego w sprawie sygn. VII SA/Wa 77/15.
J. W. w piśmie z dnia 21 marca 2017 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego zwrócił się cyt.: "o przywrócenie mi przyznanego adwokata z urzędu, do wznowienia postępowania na podstawie art. 271 P.p.s.a., w sprawie o sygn. akt II OSK 2663/15", wskazując, że nie jest w stanie bez profesjonalnego adwokata wznowić skutecznie niniejszego postępowania. Pismo to Naczelny Sąd Administracyjny przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do akt sprawy sygn. VII SA/Wa 77/15.
Pismo skarżącego z 21 marca 2017 r., z uwagi na przytoczone wyżej sformułowania, zostało potraktowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, wobec czego przesłano skarżącemu, przy piśmie z dnia 19 maja 2017 r., urzędowy formularz wniosku celem jego wypełnienia.
W odpowiedzi na pismo z dnia 19 maja 2017 r. skarżący J. W. w piśmie z dnia 22 maja 2017 r. oświadczył, że nie składał żadnego wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W takiej sytuacji dalsze prowadzenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy stało się więc zbędne, skoro - jak wynika z pisma z dnia 22 maja 2017 r. - nie było zamiarem skarżącego wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.