Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2013r. Nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r.. Nr 98. poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej K.p.a. oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. li. z 2010r.. Nr 243. poz. 1623 z późn. zm.) zwanej dalej Prawem budowlanym po rozpatrzeniu odwołania W. C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]nr [...]z dnia [...].12.2012r zobowiązującej W. C. - do dokonania rozbiórki samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego (o wymiarach 4.55 m x 3.85 m) o pomieszczenie łazienki i kuchni, zlokalizowanego na terenie działki o nr ew. [...]w miejscowości N. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
W związku z zawiadomieniem Prokuratury Rejonowej w [...]z dnia [...]lipca 2012r., PINB w [...]wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zgodności wykonania robót budowlanych na działce o nr ew. [...]w N., realizowanych na podstawie złożonego dnia [...].07.2009r. w Wydziale Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w [...]zgłoszenia wraz z załącznikami.
Przeprowadzone w dniu 14 września 2012r. oględziny wykazały, że na terenie w/w nieruchomości znajduje się budynek wykonany z pustaka o wymiarach 4.55 m x 3,85 m, ocieplony styropianem o grubości 10 cm, dachem jednospadowym drewnianym, kryty blachą. Stwierdzono, że obiekt jest użytkowany jako kuchnia i łazienka, ogrzewany przez CO lokalne oraz, że inwestor wykonał dwa okna: jedno o wymiarze 114 cm x 114 cm, drugie o wymiarach 114 cm x 53 cm. Odnotowano także, że w wykonanym pomieszczeniu znajduje się betonowa, przykryta gumoleum posadzka.
Następnie postanowieniem nr [...]z dnia [...]października 2012r. wstrzymano prowadzenie robót budowlanych, związanych z samowolną rozbudową budynku mieszkalnego o pomieszczenie łazienki i kuchni, zlokalizowanego na terenie w/w nieruchomości oraz nałożono na W. C. obowiązek przedłożenia we wskazanym terminie dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego.
Po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w w/w postanowieniu nr [...]decyzją nr [...]z dnia [...]grudnia 2012r. PINB w [...]zobowiązał W.C.do dokonania rozbiórki samowolnie wybudowanei części budynku mieszkalnego (o wymiarach 4.55 m x 3.85 mj o pomieszczenie łazienki i kuchni, zlokalizowanego na terenie działki o nr ew. [...] w miejscowości N..
W ocenie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzja PINB w [...]nr [...]z dnia [...].12.2012r. jest prawidłowa.
Organ odwoławczy wskazał, że co prawda inwestor - W. C. dokonał w dniu 31.07.2009r. zgłoszenia w Wydziale Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w [...], lecz przedmiotowe zgłoszenie obejmowało wykonanie pomieszczenia przeznaczonego na ogród zimowy o wymiarach 3.70 m x 4,5 m natomiast z protokołu oględzin przeprowadzonych przez PINB w [...]w dniu [...].09.2012r., wynika, że na w/w nieruchomości wykonano rozbudowę części budynku mieszkalnego (o wymiarach 4,55 m x 3.85 m) o pomieszczenie łazienki i kuchni. Organ nie zgodził się z twierdzeniem skarżącego zawartym w odwołaniu, iż przedmiotowe pomieszczenie kuchni i łazienki stanowi bądź stanowiło ogród zimowy bowiem zgodnie nawet z potoczną definicją ogrodu zimowego jest to pomieszczenie, w którym co najmniej jedna powierzchnia ściany oraz część dachu składa się z materiału przezroczystego a postępowanie prowadzone przez organ powiatowy wykazało, że materiały wykorzystane do budowy przedmiotowego pomieszczenia wykluczają uznanie go za ogród zimowy.
Organ odwoławczy zauważył również, że Skarżący nie zastosował się w całości do postanowienia PINB w [...]nr [...]z dnia [...].10.2012r. i nie przedstawił dokumentacji w wyznaczonym terminie.
W skardze skierowanej do Sądu W. C. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podniósł, że pismem z dnia 31 lipca 2009 r., zgłosił do Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w [...]zamiar budowy pomieszczenia na ogród zimowy o powierzchni 25 m2 na działce nr ewidencyjny [...]położonej w miejscowości N.gm. [...]. Zgłoszenie to zostało przyjęte bez sprzeciwu, a skarżący wybudował ogród zimowy wbrew twierdzeniom organów. Skarżący przytoczył na tę okoliczność ustalenia poczynione w trakcie oględzin w dniu 19 sierpnia 2010r. Zdaniem skarżącego inspektor nadzoru budowlanego podczas tych oględzin nie stwierdził aby omawiana dobudowa nie była ogrodem zimowym.
Skarżący oświadczył, iż przeznaczenie tej inwestycji rozszerzył dopiero pod koniec 2011 r., a do tego czasu był to wyłącznie ogród zimowy i nie była to zmiana użytkowania w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.
W ocenie skarżącego realizacja tej inwestycji od samego początku była zgodna ze zgłoszeniem, a po jej zakończeniu budynek służył, najpierw wyłącznie, jako ogród zimowy a pod koniec 2011 r., rozszerzone zostało jego przeznaczenie.
W odpowiedzi na skargę [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.
W niniejszej sprawie w sposób bezsporny stwierdzono w oparciu o zebrany materiał dowodowy, że W. C. dokonał w dniu 31 lipca 2009r. zgłoszenia w Wydziale Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w [...], lecz zamiast zrealizować zgłoszony obiekt czyli ogród zimowy wykonał na działce o nr ew. [...]w miejscowości N. rozbudowę części budynku mieszkalnego (o wymiarach 4,55 m x 3.85 m) o pomieszczenie łazienki i kuchni co potwierdza protokół oględzin przeprowadzonych przez PINB w [...]w dniu 14.09.2012r. oraz wcześniejszy protokół oględzin obiektu z dnia 19 sierpnia 2010r. Prowadząc postępowanie wyjaśniające organ nadzoru budowlanego ustalił jednoznacznie powyższy stan faktyczny. Protokół oględzin obiektu wskazuje na dokonaną rozbudowę obiektu o pomieszczenia kuchni i łazienki a nie ogrodu zimowego jak zgłoszono to w dniu 31.07.2009r. a strona skarżąca nie neguje aktualnego stanu obiektu.
Stan faktyczny sprawy wyczerpuje zatem dyspozycję art. 48 ust.1 Prawa budowlanego stanowiącą, że właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Ustęp 2 art. 48 Prawa budowlanego określa jakie warunki należy spełnić aby obiekt mógł być zalegalizowany. Warunkami tymi są:
- 1) zgodność budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jak również
- 2) nie naruszenie przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem.
W rozpatrywanym przypadku inwestor miał możliwość legalizacji dokonanej rozbudowy lecz nie przedłożył w terminie dokumentów wymaganych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W związku z powyższym stosownie do treści art. 49 ust. 4 ustawy Prawo budowlane organ nadzoru budowlanego zobligowany był do wydania decyzji nakazującej dokonanie rozbiórki części obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
W tej sytuacji decyzja [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013r., Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]Nr [...]z dnia [...].12.2012r., nakazującą W. C. rozbudowanej części budynku mieszkalnego (o wymiarach 4.55 m x 3.85 m) o pomieszczenie łazienki i kuchni, jest zgodna z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.
W ocenie Sądu, rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego, przedstawione w zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, należy uznać za odpowiadające przepisom prawa ponieważ organy prawidłowo zakwalifikowały ocenę wykonanych robót budowlanych mając na uwadze, że ustawodawca nie pozostawił uznaniu administracyjnemu organu możliwość legalizacji zabudowy w przypadku w przypadku nie przedłożenia niezbędnych do legalizacji obiektu dokumentów.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną oddalił.