Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją dnia [...] stycznia 2005 r., działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa, stwierdził z urzędu nieważność decyzji Wójta Gminy R. nr [...] z dnia[...]listopada 2002 r. zmieniającej decyzję Wójta Gminy R. nr [...]z dnia [...] listopada 1997 r. i zatwierdzającej projekt zamienny budynku mieszkalnego wielorodzinnego ([...] lokalowego) na terenie działek nr ew. [...] i [...] położonych we wsi R. przy ul. [...] róg ul. [...].
W uzasadnieniu organ wskazał, iż kontrolowaną w trybie nadzoru decyzją Wójt Gminy R., działając na podstawie art. 36a ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r., zmienił własną decyzję z dnia [...] listopada 1997 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalającą na budowę budynku magazynowo-mieszkalnego na terenie działek o nr ew. [...] i [...] położonych we wsi R. w zakresie załącznika graficznego i zatwierdził projekt zamienny budynku mieszkalnego wielorodzinnego ([...] lokalowego) na terenie wymienionych działek, z dodatkowym warunkiem, że przed przystąpieniem do użytkowania budynek należy przyłączyć do sieci kanalizacji sanitarnej.
W ocenie Wojewody [...] badana decyzja zapadła z rażącym naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, czym wypełnia dyspozycję art. 156 § 1 pkt 2 kpa, bowiem pozostaje w sprzeczności z decyzją Wójta Gminy R. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1997 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Przywołana decyzja określała rodzaj inwestycji na działce nr [...] jako budowa budynku magazynowo-mieszkalnego, zaś na działce nr [...] urządzenie planu manewrowego i parkingu dla samochodów obsługujących projektowany magazyn i istniejący na działce sąsiedniej obiekt usługowy.
Decyzja z dnia [...] listopada 2002 r. w oparciu o art. 36a Prawa budowlanego zezwalała na budowę budynku wielorodzinnego, co pozostaje w sprzeczności z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Nadto decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jako maksymalną wysokość zabudowy wskazuje 2,5 kondygnacji, podczas gdy zatwierdzony przedmiotową decyzją projekt przewiduje obiekt o wysokości trzech pełnych kondygnacji plus antresola.
Odwołanie uzupełnione pismem z dnia 3 lutego 2005 r. wniósł J.K., podnosząc, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] kwietnia 1997 r. utraciła ważność z chwilą uostatecznienia się decyzji Wójta Gminy R. nr [...] z dnia [...] listopada 1997 r. o pozwoleniu na budowę. Kontrolowana decyzja została zaś wydana w zgodzie z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy R., zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] listopada 1994 r. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa Warszawskiego nr 24, poz. 821.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia[...]kwietnia 2005 r. znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu powyższego odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Zdaniem organu odwoławczego decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] kwietnia 1997 r. nr [...] stanowiła podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] listopada 1997 r. i utraciła swą ważność po upływie 12 miesięcy od chwili jej wydania.
Zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę wymagała, w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uzyskania nowej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, tym bardziej, iż projekt zamienny zmieniał funkcję obiektu z budynku magazynowo-mieszkalnego na budynek mieszkalny wielorodzinny, a nadto zmianie uległ układ konstrukcyjny poszczególnych kondygnacji z uwagi na ich ilość i wysokość każdej z nich. Jakkolwiek wysokość budynku w kalenicy zwiększyła się o ok. 17cm, to wewnętrzny układ pomieszczeń, jak i zewnętrzna bryła budynku (elewacja południowa, pozbawiona wcześniej otworów okiennych i drzwiowych, w projekcie zamiennym przewiduje 14 otworów okiennych), świadczą o tym, iż miał powstać zupełnie nowy obiekt budowlany. Tryb art. 36 a Prawa budowlanego nie przewiduje natomiast możliwości zatwierdzenia zupełnie nowego projektu budowlanego, a zastrzeżony jest dla sytuacji istotnych odstępstw od wcześniej zatwierdzonego projektu budowlanego.
W ocenie organu odwoławczego weryfikowana decyzja pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią art. 32 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 36a Praw budowlanego, a nadto istnieje uzasadnione podejrzenie, ze względu na upływ czasu, iż zmieniała ona decyzję kwalifikującą się do stwierdzenia jej wygaśnięcia, co wypełnia przesłankę, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Skargę na powyższą decyzję wniósł J.K., domagając się jej uchylenia, podkreślając, iż przedmiotowy obiekt budowlany został wybudowany zgodnie z decyzjami administracyjnymi, a wykonane zamiany nie stanowią samowoli budowlanej, zaś wydanie decyzji z dnia [...] listopada 2002 r. nie wymagało wcześniejszego uzyskania nowej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna, a zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Postępowanie o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem jest ocena, czy decyzja kończąca postępowanie w sprawie dotknięta jest jedną z wad opisanych w art. 156 § 1 kpa, której wystąpienie powoduje wyeliminowanie takiej decyzji z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc.
Poddana kontroli w trybie nadzoru decyzja zapadła na podstawie art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawa budowlanego zgodnie z którym istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.
Okolicznością w sprawie bezsporną jest, iż decyzja Wójta Gminy R. nr [...]z dnia [...] listopada 2002 r. zapadła po utracie ważności decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 1997 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy budynku magazynowo-mieszkalnego oraz placu manewrowego i parkingów.
Projekt zamienny zatwierdzony decyzją nr [...]dotyczy budynku mieszkalnego wielorodzinnego ([...]lokalowego), a więc obiektu o odmiennej funkcji i jak wykazał to Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego o zmienionych parametrach (wysokość, ilość kondygnacji, otwory okienne w elewacji południowej).
Przez: istotne odstąpienie" od zatwierdzonego projektu budowlanego należy rozumieć między innymi zmianę przeznaczenia obiektu budowlanego, która pociąga za sobą zmianę warunków zabudowy i sposobu zagospodarowania terenu. W takiej jednak sytuacji wydanie decyzji opartej na treści art. 36a Prawa budowlanego winno być poprzedzone (według stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania przedmiotowej decyzji) uzyskaniem przez inwestora ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie bowiem z art. 42 ust. 1 ustawy zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 7 lipca 1994 r. (dz. U. nr 89, poz. 415), decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zawiera określenie między innymi rodzaju inwestycji, warunków wynikających z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przepisów szczególnych, jak również ustalenia w zakresie infrastruktury technicznej i wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich.
Decyzja taka wytycza ogólne, podstawowe kierunki projektowanej inwestycji i potwierdzenie nią zgodności, także co do funkcji projektowanego obiektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest wiążące dla organu udzielającego pozwolenia na budowę także w trybie art. 36a Prawa budowlanego.
Zatwierdzenie więc decyzją nr [...] projektu zamiennego i udzielenie pozwolenia na budowę przy braku wcześniejszej ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, stanowi rażące naruszenie art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i powoduje konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego takiej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy podkreślić, iż organy obu instancji, choć w odmienny sposób dokonały interpretacji przepisów Praw budowlanego obowiązującego w dacie wydania decyzji Wójta Gminy R. nr [...]z dnia [...] listopada 2002 r., a twierdzenie skargi o "stosowaniu przez organy prawa wstecz" nie znajduje żadnego uzasadnienia.
Brak również podstaw do uznania, iż organy zmiany wykonane w oparciu o kontrolowaną decyzję uznały za "samowolę budowlaną".
Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).