Uzasadnienie
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 16 czerwca 2016r. przyznał W. I. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pismem z dnia 7 lipca 2016r poinformowała o wyznaczeniu adwokata M. K. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
W dniu 8 lutego 2017r. pełnomocnik z urzędu skarżącej zapoznał się z aktami sprawy. W dniu 27 lutego 2017 r. pełnomocnik z urzędu złożył pismo procesowe, w którym uzupełnił skargę skarżącego. W piśmie tym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu I instancji oraz zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Oświadczył, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.
Z protokołu rozprawy wyznaczonej na dzień 7 marca 2017r. wynika, że pełnomocnik skarżącego stawił się na rozprawie podczas, której poparł skargę podtrzymując argumenty i wnioski w niej zawarte oraz stanowisko zawarte w uzupełnieniu skargi. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi W. I. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2016r.,znak: [...] – wyrokiem z dnia 7 marca 2017r. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015r., poz. 1801), które weszło w życie 1 stycznia 2016r.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2016r., w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty legalizacyjnej. Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłata maksymalna w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 480 zł.
Zgodnie z treścią § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Przepis § 4 ust. 2 stanowi, że ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w § 4 ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.
Stosownie do treści § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23%. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 3 rozporządzenia, wniosek powinien zawierać zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu zapoznał się w dniu 8 lutego 2017r. w czytelni Sądu z aktami sprawy, sporządził kilkustronicowe pismo procesowe stanowiące uzupełnienie skargi skarżącego oraz reprezentował skarżącego na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze podjęte przez pełnomocnika z urzędu czynności procesowe, nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcia należy uznać, że kwota 340 złotych jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Wskazaną kwotę należało zaś podwyższyć, w myśl przywołanego wyżej § 4 ust. 3 rozporządzenia o 23% stawki podatku od towarów i usług, w kwocie 78,20 zł. Pełnomocnikowi należało zatem przyznać tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu przed Sądem I instancji wynagrodzenie w łącznej wysokości 418,20 złotych.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika z urzędu, że koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.