Uzasadnienie
W dniu 18 grudnia 2007 r. J. W. i R. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...] stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę autostrady w części dotyczącej nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności oraz odmawiającą stwierdzenia nieważności ww. decyzji w pozostałej części.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została wydana przez organ pierwszej instancji. Od decyzji tej przysługiwało skarżącym prawo wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, tymczasem – bez wyczerpania możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia w administracyjnym toku instancji – wnieśli oni skargę do sądu administracyjnego. Należy zauważyć, że skarżący złożyli za pośrednictwem Wojewody [...] pismo zatytułowane jako "odwołanie", zawierające wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę autostrady, jednak w odpowiedzi na wezwanie organu do sprecyzowania żądania skarżący wskazali, że żądają stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji.
Decyzja w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest decyzją wydaną w nowej sprawie administracyjnej i wobec tego podlega weryfikacji w toku instancji w trybach nadzwyczajnych (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z roku 2006, sygn. akt II SA/OI 133/2006). Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż wydając zaskarżoną decyzję, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działał jako organ nadzorczy pierwszej instancji.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. O możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący zostali pouczeni w zaskarżonej decyzji, lecz z możliwości tej nie skorzystali.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.