Uzasadnienie
S. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...], którą nakazano stronie skarżącej rozbiórkę nośnika reklamowego w postaci tablicy reklamowej, o wymiarach ok. 2,4 m x 5 m, znajdującego się na działce nr [...] obręb [...], w rejonie ul. [...] i ul. [...] w W..
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca podniosła, że nakaz rozbiórki ze swej istoty wiąże się z powstaniem nieodwracalnych skutków i może stanowić podstawę do wstrzymania wykonania decyzji. Wskazała, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest szczególnie uzasadniony z uwagi na rodzaj działalności gospodarczej prowadzonej przez stronę skarżącą. Podstawową działalnością Spółki są czynności związane z reklamą, w szczególności reklamą z wykorzystaniem takich nośników, jak objęty nakazem rozbiórki. Rozbiórka nośnika wpłynie na zmniejszenie rozmiaru wykonywanej działalności gospodarczej i na spadek dochodów osiąganych z tego tytułu. Wskazano też we wniosku, że na rynku reklamowym istnieje duża konkurencja, a rozbiórka nośnika z dużym prawdopodobieństwem spowodowałaby utratę dotychczasowego udziału rynkowego Spółki w rejonie instalacji przedmiotowego nośnika.
W piśmie z dnia 23 marca 2016 r. uzupełniającym wniosek strona skarżąca wskazała, że w przypadku wykonania nakazu rozbiórki nie będzie możliwe przywrócenie nośnika do stanu poprzedniego, bowiem obecnie obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wprowadził zakaz instalowania nośników reklamowych o powierzchni reklamowej większej niż 3 m2. Zdaniem skarżącej zachodzi więc niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że ciężar wykazania, iż przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu. Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz ewentualnie stosownymi dowodami (por. postanowienia NSA: z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FSK 546/11 Lex nr 786059, z dnia 28 marca 2011 r. sygn. akt I FSK 402/11 Lex nr 783591, z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt I FSK 63/11 Lex nr 783605).
W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Należy zauważyć, że wprawdzie wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki, nie jest to sytuacja, która automatycznie uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu. Samo powołanie się na przedmiot zaskarżonej decyzji, nakaz rozbiórki, nie zwalnia strony z obowiązku szczegółowego uzasadnienia wniosku o wtrzymanie jej wykonania. W ocenie Sądu mając na uwadze charakter i sposób wykonania obiektu będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji nie można uznać, że jego rozbiórka mogłaby skutkować wyrządzeniem stronie znacznej szkody.
Również samo powołanie się na związane z wykonaniem decyzji konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy. Ogólnikowe i lakoniczne argumenty strony, wskazujące na zmniejszenie, na skutek rozbiórki nośnika, rozmiaru wykonywanej działalności gospodarczej, spadek dochodów osiąganych z tego tytułu i utratę dotychczasowego udziału rynkowego, nie stanowią wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie skarżącej powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej.
Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie przemawia również, w ocenie Sądu, argumentacja wniosku wskazująca na niebezpieczeństwo spowodowania nieodwracalnych skutków, polegających na braku możliwości ponownego ustawienia nośnika reklamowego w tej samej lokalizacji, z uwagi na uregulowania zawarte w obecnie obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zauważyć bowiem trzeba, że plan ten nie przewiduje całkowitego zakazu umieszczania tego rodzaju obiektów w rejonie posadowienia spornego nośnika, a jedynie wprowadza ograniczenia co do ich wielkości.
W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje zatem na uwzględnienie.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.