Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 sierpnia 2010 r. J. P. złożyła do Prezydenta [...] skargę na Dyrektora Zarządu Transportu Miejskiego w związku z treścią jego pisma z dnia 29 czerwca 2010 r. dotyczącego zajść jakie miały miejsce podczas przeprowadzonej z udziałem J. P. kontroli biletowej, a nie zostały zarejestrowane przez monitoring miejski.
Uchwałą z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...], Rada Miasta [...], na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.), uchwaliła o uznaniu za bezzasadną skargę J. P. na działanie Dyrektora Zarządu Transportu Miejskiego.
Powyższą uchwałą zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. P..
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta [...] wniosła o odrzucenie skargi, wskazując m.in., że sprawy skargowe nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W art. 3 § 2 p.p.s.a. wskazano katalog spraw, w jakich sądy administracyjne orzekają, sprawując kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Zgodnie z tym katalogiem zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Jak wynika z powyższego, zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie podlegają sprawy załatwiane przez organy administracyjne w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego - skarg i wniosków. W tym miejscu wskazania wymaga, że przedmiotem niniejszej skargi jest uchwała Rady Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...], która została podjęta właśnie w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. A zatem skoro sprawy tego rodzaju nie mieszczą się w katalogu spraw o jakich mowa w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., to wniesienie w tym przedmiocie skargi do sądu administracyjnego należy uznać za niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga, podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.