Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 r. przyznano E. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., pełnomocnikiem skarżącej wyznaczony został adw. T. P..
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 3 grudnia 2014 r. stawiła się adw. A. K., działająca z substytucji pełnomocnika wyznaczonego z urzędu (pełnomocnictwo substytucyjne na karcie nr 95 akt sprawy). W trakcie rozprawy adw. A. K. wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości co do tego, że wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego adwokata rozumieć należy adwokata wskazanego przez okręgową radę adwokacką (art. 253 ustawy).
W niniejszej sprawie ORA w W. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wyznaczyła adw. T. P., tylko jemu zatem mogłoby zostać przyznane wynagrodzenie na podstawie art. 250 ustawy.
W świetle powołanego przepisu stwierdzić należy również, iż przyznanie wyznaczonemu adwokatowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nastąpić może wyłącznie na wniosek tego adwokata i na podstawie złożonego przez niego oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 listopada 2014 r. I OZ 1001/14, z dnia 22 grudnia 2010 r. II OZ 1288/10 Lex nr 743771, z dnia 17 marca 2010 r. I OZ 184/10 Lex nr 604418).
Z tego względu, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.