Uzasadnienie
Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...]-08-2003r,na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane(Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz.1126 z póź. zm.), wniósł sprzeciw do zgłoszenia C. Sp z.o. z dnia 30-07-2003 r. dot. zamiaru wykonania robót budowlanych związanych z ustawieniem nośnika reklamowego zlokalizowanego w pasie drogowym ul. W. w rej. ul. S. w W. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż zamierzone roboty budowlane ze względu na ich skalę i charakter wykraczają poza dyspozycje art. 29 ustawy Prawo budowlane, gdyż obejmują wykonanie kasetonu o wymiarach 3X 6 m zainstalowanego na konstrukcji nośnej o wysokości 7,80m w określonym miejscu i zgodnie z art. 3 Prawa budowlanego stanowią obiekt budowlany. Zdaniem organu oznacza to,że obiekt ten wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, a zgłoszenie zamiaru ich wykonania nie może być skuteczne.
Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania inwestora C. Sp z.o. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie uznając zarzuty inwestora za nie zasadne.
Wojewoda wskazał w uzasadnieniu, że z projektu budowlanego wynika, że przedmiotowe urządzenie reklamowe składa się z tablicy reklamowej, rusztu stalowego do mocowania tablic, słupa z rury stalowej oraz fundamentu w postaci stopy żelbetowej o wymiarach 43,6x2,4 m, posadowionej na głębokości 60 cm poniżej poziomu terenu, co wynika z opisu zamieszczonego w obliczeniach statycznych.
Zdaniem Wojewody opis techniczny konstrukcji (zwłaszcza fundamentu), sposób montażu, wymiary i obliczenia statyczne wskazują wyraźnie, iż zgłaszane urządzenie reklamowe jest urządzeniem wolnostojącym, trwale związanym z gruntem.
Wojewoda wskazał, że w myśl definicji zawartej w art. 3 pkt 3 w/w ustawy "wolnostojące, trwale związane z gruntem, urządzenia reklamowe" zostały zaliczone do budowli - są zatem obiektem budowlanym i wymagają uzyskania pozwolenia na budowę.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego C. Sp z.o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Skarżąca spółka twierdzi, że intencją ustawodawcy było odformalizowanie procedury w zakresie dotyczącym obowiązku uzyskania w formie decyzji administracyjnej pozwolenia na budowę, między innymi dla wykonania robót budowlanych, polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych usytuowanych na terenie zabudowanym.
Zdaniem inwestora o powyższym stanowi wprost znowelizowany zapis przepisu art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane i dlatego błędny jest pogląd, iż artykuł 29 ustawy Prawo budowlane, treścią którego wyszczególnione zostały poszczególne obiekty budowlane, których budowa nie wymaga uzyskania pozwolenia w formie decyzji administracyjnej, dotyczy tylko obiektów budowlanych innych niż budowle.
Intencją ustawodawcy była bowiem liberalizacja obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, co nastąpić miało poprzez zwolnienie budowy lub prac budowlanych z wyżej wymienionego obowiązku w stosunku do obiektów małej architektury, budynków, ale również odnośnie wyliczonych w treści tegoż artykułu budowli.
Organ II instancji w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skargę należało uwzględnić.
Ustawa z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn.z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.) wprowadziła zasadę wyrażoną w art. 28, iż budowę można rozpocząć po uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na budowę zamierzonego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Wyjątek od tej zasady stanowią przepisy art. 29-31 tej ustawy, na mocy których możliwe jest wykonywanie obiektów budowlanych lub robót budowlanych na podstawie zgłoszenia zamiaru inwestycyjnego.
Zgodnie z art. 29 ust. 2 ww. ustawy Prawo budowlane, pozwolenia na budowę nie wymaga m.in. wykonywanie robót budowlanych polegających na:
- - pkt 6 - instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym,
- - pkt 15 - instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych.
Wykonywanie robót, określonych w art. 29 pkt 6 obciążone zostało obowiązkiem zgłoszenia (art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy), natomiast instalacja urządzeń na obiektach budowlanych wymaga zgłoszenia jedynie w przypadku, gdy urządzenie te przekraczają wysokość 3m (art. 30 ust. 1 pkt 3b).
Z przytoczonych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, iż instalacja tablic i urządzeń reklamowych nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, przy czym ustawodawca nie uzależnił wyjątku wyszczególnionego w art. 29 ust. 2 pkt 6 ani od wielkości tablic i urządzeń reklamowych, ani też od tego czy są to tablice lub urządzenia wkopane w ziemię, a więc trwale związane z gruntem, które zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego można uznać za budowle, czy też są to tablice lub urządzenia reklamowe ustawione na konstrukcji naziemnej.
W związku z tym Sąd nie podzielił poglądu prawnego wyrażonego w decyzjach organów obu instancji o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla nośnika reklamowego, zgłoszonego przez C. Sp. z oo. w W. Nie do zaakceptowania są stwierdzenia organów administracyjnych, iż budowa konstrukcji nośnika reklamowego do której zamontowana ma być tablica reklamowa-wymaga pozwolenia na budowę ze względu na skalę i charakter. Prawo budowlane nie przewiduje możliwości formalnego podziału zamierzenia inwestycyjnego i stosowania do tak podzielonych części odmiennych przepisów ustawy. Ponadto art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego zwalnia od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie tylko tablice reklamowe, ale również urządzenia reklamowe, co niewątpliwie oznacza całość urządzenia reklamowego, a więc także elementów konstrukcyjnych koniecznych do montażu samej tablicy reklamowej.
Jeżeli organy administracji uznają, iż skala i wielkość robót budowlanych przy instalowaniu tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego zagraża np. bezpieczeństwu ludzi lub mienia albo zwiększa ograniczenia lub uciążliwości dla sąsiadów może w drodze decyzji, na podstawie art. 30 ust. 7 nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę na roboty objęte zgłoszeniem. Uprawnienie to ma charakter uznaniowy i wymaga uzasadnienia przez organ podstaw do zastosowania art. 30 ust. 7 ustawy.
Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt la ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 i art. 153 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienie się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. art. 200 i 209 w/w ustawy.