Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] lutego 2017 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania J. M. oraz odwołania A. S. - utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z [...] grudnia 2016 r. nr [...], nakazującą J. M. wykonanie robót budowlanych w celu wyeliminowania nieprawidłowości w budynku zakładu stolarskiego na działce nr ew. [...], obr. [...] w L. przy ul. O., usytuowanego w ostrej granicy z działką o nr ew. [...] obręb [...] przy Al L. w L., wskazanych w opinii technicznej sporządzonej przez inż. M. K. tj. zabezpieczenia antykorozyjnie belki stalowej stropodachu, wymiany lub naprawy zniszczonej stolarki okiennej i drzwiowej, naprawy miejscowego odparzenia tynku, w zakreślonym terminie.
Organ wskazał, że A. S. wniosła o wszczęcie postępowania dotyczącego ww. budynku z uwagi na zagrożenia dla życia i zdrowia oraz mienia.
W dniu 19.07.2016 r. organ powiatowy przeprowadził kontrolę, w trakcie której ustalił, że jest to obiekt z cegły oraz pustaka gazobetonowego. Ściana w ostrej granicy z działką skarżącej jest nieotynkowana z dwoma otworami ok 15 x 15 cm. Nie posiada ściany ogniowej wyprowadzonej nad dach kryty papą. Świetliki oddalone ok 2,5 m od granicy działki nr [...] i ok 1 m od granicy działki nr [...].
Na wezwanie organu (postanowienie z [...].08.2016 r.) J. M. złożył opinię inż. M. K., posiadającego stosowne uprawnienia budowlane.
Organ odwoławczy podkreślił, że wydanie orzeczenia powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie, stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Oznacza to, że organ ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia dostępnego materiału dowodowego tak, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością.
Następnie organ przytoczył art. 66 Prawo budowlane wskazując, że znajduje się on w rozdziale 6 pt. "Utrzymanie obiektów budowlanych". Przez pojęcie,,utrzymanie" należy rozumieć zachowanie w dobrej sprawności, zachowanie w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. Chodzi o skutki wynikające z użytkowania obiektu, które są z reguły wynikiem zużycia technicznego lub nagłych zdarzeń po oddaniu obiektu do użytkowania. Decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany.
Dalej organ powołał art. 61 Prawo budowlane zgodnie z którym właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany: 1) utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2;
2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska".
W ocenie organu na zły stan techniczny spornego budynku, poza dokumentacją fotograficzną, wskazuje opinia techniczna inż. M. K. Z opinii wynika, iż budynek "(...) użytkowany jako usługowy zakład stolarski, pomieszczenia usługowe stolarskie wykonane z elementów konstrukcyjnych tj. ławy fundamentowe betonowe, ściany zewnętrzne pustak żużlowy gr. 24 cm, stropodach typu Klaina na belkach stalowych z warstwą spadkową i pokryciem z papy asfaltowej, tynki zewnętrzne, wewnętrzne cem-wap., posadzka betonowa, okna i drzwi drewniane, wentylacja grawitacyjna. Belki stalowe stropodachu wymagają zabezpieczenia antykorozyjnego, miejscowe odparzenia tynku należy naprawić, okna i drzwi ze względu na długi okres użytkowania uległy wypaczeniu i nie stanowią zabezpieczenia termicznego pomieszczeń należy dokonać napraw lub wymienić, posadzki betonowe popękane można użytkować (...) ". Jednocześnie autor opinii wskazał, że "konstrukcja budynku tj. ściany, stropodach, posadzki nie zagrażają bezpieczeństwu zarówno osobom przebywającym w obiekcie jak i na zewnątrz".
W ocenie [...]WINB zastosowanie art. 66 Prawa budowlanego jest zasadne wobec stwierdzonych uszkodzeń i nieprawidłowości.
Organ stwierdził, że zarzuty odwołania J. M. nie mają wpływu na rozstrzygnięcie. Nałożenie obowiązków z art. 66 ust. 1 ustawy jest konsekwencją niezastosowania się do obowiązków utrzymania obiektu we właściwym stanie technicznym i estetycznym wynikających z art. 61 ust. 1 ustawy. Przepis ma zastosowanie do przypadków szczególnego zaniedbania obowiązków ze strony właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego w odniesieniu do stanu technicznego obiektu, i ma na celu utrzymanie substancji budowlanej w należytym stanie technicznym (wyroki WSA: w Opolu z 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Op 451/13; w Poznaniu z 3 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Po 61/14; w Poznaniu z 12 września 2014 r., sygn. akt II SA/Po 482/14). Jest to przepis, który ingeruje w prawo własności, wymuszając obowiązek określonego zachowania, lecz ma na celu utrzymanie odpowiedniego stanu obiektu, zgodnie z zasadami prawidłowego i bezpiecznego użytkowania.
Po zakończeniu procesu budowlanego na właścicielu obiektu ciążą obowiązki, które mogą być egzekwowane w trybie przepisów rozdziału 6 Prawa budowlanego. Zakres tych obowiązków wskazuje art. 5 ust. 2 ustawy. Odpowiedzialność wskazanych podmiotów za właściwe użytkowanie obiektu wiąże się ze sposobem zarządzania obiektem.
Odpowiadając na zarzut, że A. S. nie przysługuje przymiot strony organ zaznaczył, że budynek zlokalizowany jest w ostrej granicy z działką skarżącej nr ew. [...], co przesądza o posiadaniu przez wnioskodawczynię przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa. Art. 61 i 66 Prawa budowlanego nie zawierają bowiem odrębnej regulacji w zakresie stron postępowania. Określają jedynie adresatów decyzji.
Organ stwierdził, że bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje także odwołanie A. S., uzupełnione 19.01.2015 r.
Nieuzasadniony jest bowiem zarzut naruszenia art. 10 Kpa. Organ powiatowy zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania (pismo z 29.07.2016 r.), poinformował o terminie kontroli (pismo z 24.06.2016 r.) i możliwości zapoznania się z aktami przed wydaniem rozstrzygnięcia (pismo z 9.11.2016 r.). Brak udziału skarżącej w czynnościach kontrolnych nie był spowodowany zaniechaniem organu lecz uniemożliwieniem dostępu przez J. M. Odnosząc się do zarzucanych nieprawidłowości w opinii technicznej M. K. organ podkreślił, że jej autor posiada odpowiednie uprawnienia budowlane i opinia stanowi pełnoprawny dowód w postępowaniu. Z opinii wynika, że autor dokonał wizji w terenie 4.10.2016 r. i oceny stanu technicznego budynku stwierdzając nieprawidłowości. Nie ma racji skarżąca twierdząc, iż opinia jest nierzetelna bo nie odnosi się do zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi czy planistycznymi, skoro kwestie te- zgodnie z ww. postanowieniem - nie były przedmiotem opracowania.
Organ wskazał, że jeżeli dokonano ustaleń stanu faktycznego z nienasuwających zastrzeżeń dowodów, to skuteczne ich zakwestionowanie wymaga kontrdowodu strony je kwestionującej. Zadaniem organu nie jest bowiem dalsze poszukiwanie materiału dowodowego, który będzie zaprzeczał wcześniejszym ustaleniom organu tylko dlatego, że zebrany do tej pory materiał jest niekorzystny dla jednej ze stron postępowania. W tej sprawie materiał dowodowy jest wystarczający i pozwala na nałożenie obowiązków w oparciu o art. 66 Prawa budowlanego.
[...]WINB nie zgodził się równie z zarzutem niewykonalności decyzji. Wyjaśnił, że adresatem ww. obowiązków jest właściciel obiektu. Podobnie zakres obowiązków jest sformułowany w sposób umożliwiający ich wykonanie, jaki i termin usunięcia nieprawidłowości określono prawidłowo.
Organ zaznaczył, że w stosunku do żadnego z obiektów na działce nr ew. [...] nie orzeczono nakazu rozbiórki, a przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na wniosek skarżącej, która wskazała na zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Jak wynika z zawiadomienia z 29.07.2016 r. postępowanie dotyczy stanu technicznego budynku zakładu stolarskiego. Podważanie przez skarżącą w odwołaniu zasadności wydawania rozstrzygnięcia w celu wyeliminowania ww. zagrożenia i doprowadzenia budynku do odpowiedniego stanu technicznego jest zatem sprzeczne z wnioskiem.
Skargę na powyższą decyzję złożyła A. S. podnosząc, że w 2008r. wystąpiła do organu powiatowego o sprawdzenie legalności ww. budynku. Organ przeprowadził 10 marca 2009 r. bez udziału Skarżącej oględziny budynku i wpisał do protokołu, że jego część o pow. ok 52 m kw. oznaczona na szkicu jako obiekt nr 1 została wybudowana na podstawie pozwolenia decyzji nr [...] Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z [...] sierpnia 1973 r. Pozostała część stanowi samowolę budowlaną. Natomiast na podstawie ww. decyzji wybudowano inny budynek gospodarczy, na części działki nr ew. [...] nie znajdującej się w posiadaniu J. M.. Fakt ten potwierdził PINB w L. na kopii planu zagospodarowania działki zatwierdzonego decyzją z [...].08.1973 r. Organ podzielił budynek na trzy części i prowadzi dwa odrębne postępowania. W pierwszym wydał nieprawomocny nakaz rozbiórki drugiej i trzeciej części budynku stanowiącej 75% jego całej powierzchni. W drugim w odniesieniu do części pierwszej, prowadzone jest postępowanie w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania.
Z uwagi na fakt, że od wszczęcia postępowania pomimo upływu ośmiu lat, nadal prowadzony jest zakład stolarski, pomimo wiedzy organów, że przynajmniej trzy czwarte obiektu stanowi samowolę budowlaną oraz zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego działka [...] i działki sąsiednie przeznaczone są pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne, a plan wprowadza zakaz prowadzenia działalności przemysłowej i usług uciążliwych.
Skarżąca wskazała, że wystąpiła do PNIB z wnioskiem o wszczęcie postępowania w odniesieniu do ww. budynku z uwagi na występujące zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz mienia, z uwagi na niespełnianie warunków technicznych i prowadzoną w nim działalność.
Wyznaczono oględziny na 19 lipca 2016 r. Właściciel nie wpuścił na teren swojej działki ani Skarżącej ani jej pełnomocnika. Organ nie podjął, żadnych starań, aby dopuścić Skarżącą. Z tego względu oględziny odbyły się z jej działki, gdzie organ zapoznał się ze stanem ściany w ostrej granicy. Po zakończeniu oględzin organ udał się na działkę właściciela zakładu stolarskiego. Skarżąca zobowiązała organ do zrobienia szczegółowej dokumentacji fotograficznej z oględzin, której nie wykonano, a więc trudno stwierdzić, czy w ogóle przeprowadzono oględziny, gdyż nie wynika to z protokołu.
Na podstawie oględzin organ wydał dwa postanowienia: nr [...] nakładające obowiązek wykonania opinii przez rzeczoznawcę do spraw przeciwpożarowych dotyczącą spełniania przez budynek wymogów pożarowych i postanowienie Nr [...] nakładające obowiązek wykonania opinii dotyczącej stanu technicznego obiektu. Już sam fakt wydania tych postanowień, wskazuje, że nawet organ ma uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego i bezpieczeństwa pożarowego.
Skarżąca wskazała, że złożyła wniosek 13 września 2016 r. o przeprowadzenie oględzin z udziałem wszystkich stron. Na który otrzymała odpowiedź, że oględziny nie są potrzebne, gdyż stan techniczny wyjaśni opinia.
W dniu 20 września 2016 r. Skarżąca złożyła wniosek o wydanie zakazu użytkowania budynku, który nie został rozpatrzony.
Za niedopuszczalne skarżąca uznała stanowisko organu odwoławczego, że brak jej udziału w kontroli nie spowodowało zaniechanie organu lecz uniemożliwienie dostępu przez J. M. A więc nie doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. To, że właściciel uniemożliwił skarżącej dostęp do swojej nieruchomości, nie jest, żadnym wytłumaczeniem organu. Organ miał obowiązek zapewnić udział skarżącej w oględzinach wykorzystując wszystkie możliwe środki prawne. Przeprowadzenie oględzin bez udziału strony i bez zapewnienia wypowiedzenia się stanowi, że czynność ta jest prawnie bezskuteczna. Organy mogą wykorzystać możliwości jakie daje art. 91 ust. 1 pkt 1 oraz art. 92 ust. 1 pkt 3 ustawy. Powyższe stanowi naruszenie art. 81 ust. 4 Prawa budowlanego.
Po szerszych rozważaniach w powyższym zakresie skarżąca zarzuciła kwalifikowane naruszenie prawa przez organ powiatowy w związku z niewykonaniem na prośbę skarżącej dokumentacji fotograficznej. Organ nie tylko nie wykonał takiej dokumentacji, to z protokołu wynika, że oględzin nie przeprowadzono. Powyższe działanie miało na celu uniemożliwienie skarżącej zapoznanie się ze stanem technicznym budynku. Ponadto, w żadnym postępowaniu (w sprawie samowoli budowlanej oraz samowolnej zmiany sposobu użytkowania) organ nie wykonał ani jednego zdjęcia i nie umożliwił skarżącej udziału w oględzinach, co nie jest przypadkowe.
Dalej przedstawiła okoliczności związane z kolejnym wnioskiem o przeprowadzenie oględzin z jej udziałem. Podkreśliła, że dowód z oględzin jest innym dowodem, niż dowód z opinii. Oba dowody mają zupełnie inny cel. Strona ma prawo wypowiedzieć się na temat dowodu z opinii technicznej, ale aby móc się wypowiedzieć musi zapoznać się ze stanem faktycznym, co oznacza, że organ ma obowiązek dopuścić stronę do udziału w oględzinach. Niedopuszczenie do udziału w oględzinach ograniczyło jej prawo do obrony swoich interesów, gdyż mogła podjąć jedynie polemikę wyłącznie w odniesieniu do ściany budynku w granicy.
Zdaniem strony naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. stanowi dostateczną podstawę do uchylenia decyzji obu organów, a na potwierdzenie tego stanowiska skarżąca powołała orzecznictwo.
Nadto, według skarżącej opinię sporządzono bez przeprowadzenia oględzin, o czym świadczy jej treść. Budynek zbudowano w ostrej granicy działki ew. nr [...] i nr [...], oraz w ostrej nieformalnej granicy z podziału działki nr ew. [...] do korzystania. Oznacza to, że oględzin trzech ścian budynku, można dokonać jedynie z działek ew. nr [...],[...] i działki [...] nie będącej w posiadaniu właściciela obiektu. W opinii brak jest jakiegokolwiek odniesienia do ww. ścian. Organ twierdzi, że oględzin można dokonać z działki nr ew. [...] należącej do E. O. Do odwołania zostało załączone zdjęcie wskazujące, że nie jest to możliwe zwłaszcza, że 10 października 2016 r. drzewa zasłaniały całą ścianę.
W ocenie strony ustalenia inż. M. K. są niezgodne z ustaleniami PINB, w protokole oględzin z 19 lipca 2017 r. oraz wykonanymi w trakcie oględzin zdjęciami, co potwierdzają również zdjęcia załączone do odwołania. Dowody pokazują, że jest to jeden budynek, od działki skarżącej nieotynkowany, nie posiada górnego zewnętrznego wieńca żelbetowego, a jeden z kominów jest z rury metalowej. Ściana ta posiada liczne otwory, pęknięcia i zacieki, a w dachu dziury. Ustalenia opinii są świadomym potwierdzeniem nieprawdy. Ponadto, nie jest prawdą, że budynek wybudowano na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez Wydział Gospodarki Przestrzennej w N., (decyzje o pozwoleniu na budowę były wydawane przez Prezydium Rady Narodowej) Na podstawie pozwolenia na budowę z 1973 r. wybudowano budynek gospodarczy na części działki nr [...]. Budynek nie jest budynkiem gospodarczym jak stwierdza to M. K., gdyż wykonywana jest w nim działalność zawodowa.
Osoba posiadająca uprawnienia budowlane powinna znać § 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Pomimo powyższych zastrzeżeń organ wydał na jej podstawie decyzję.
Organ nie zapoznał się z dołączonymi zdjęciami oraz opinią techniczną, skoro twierdzi, że opis budynku w opinii jest zgodny z jego wyglądem na zdjęciach. Organ zatem również potwierdza nieprawdę oraz że budynek był otynkowany 4 października 2016 r.
Organ zapomniał jakie są jego obowiązki w świetle art. 7 k.p.a.
Skarżąca stwierdziła, że stan faktyczny jest nie tylko inny, ale przedstawia dokumenty i zdjęcia, do których miał obowiązek ustosunkować się organ odwoławczy i wykazać, dlaczego nie potwierdzają stanowiska skarżącej. Takie ustosunkowanie powinno być zawarte nawet nie w celu przekonania skarżącej, ani umożliwienia sądowi sprawdzenia rozumowania organu, ale przede wszystkim w wykazania, że organ odwoławczy w ogóle przeprowadził postępowanie.
W ocenie skarżącej organ nie rozumie sprawy. W 2008r. wszczęto postępowanie, ustalono, że budynek wybudowano bez pozwolenia na budowę, a organ nadzorczy nic nie zrobił. A przecież podstawowym jego obowiązkiem było wstrzymanie użytkowania zakładu do zakończenia postępowania. Wniosek w tej sprawie miał na celu wstrzymanie użytkowania budynku z uwagi na nieprawidłowy stan techniczny i niespełnianie wymogów określonych z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Stan techniczny budynków winien zostać oceniony już w 2008r.
Skarżąca wskazała, że w odwołaniu zadała pytanie, jaki sens ma zobowiązywanie właściciela do wykonania kosmetycznych napraw, skoro nie zostało zakończone postępowanie w sprawie rozbiórki tego budynku.
Zaskarżona decyzja i całe postępowanie wskazuje zatem, że Polska nie jest demokratycznym państwem prawa, a to nie oznacza, że należy się z tym zgadzać.
Do skargi skarżąca dołączyła opinię inż. arch. R. G., z której wynika jednoznacznie, że stan faktyczny jest inny od przedstawionego w opinii M. K. oraz, że konieczne jest przeprowadzenie oględzin całego budynku tak wewnątrz jak i zewnątrz, aby ocenić, czy uszkodzenia ściany od działki Skarżącej nie stanowią zagrożenia całej konstrukcji
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa.
Przy czym kontrola Sądu dokonywana jest według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
Na wstępie wskazać trzeba, że z regulacji art. 61 § 1 k.p.a. wynikają dwa sposoby wszczęcia postępowania administracyjnego - na żądanie strony lub z urzędu, co jest kompromisem między zasadą oficjalności a zasadą skargowości. Postępowanie administracyjne może być wszczęte wyłącznie w sprawie indywidualnej rozstrzyganej w formie decyzji administracyjnej. O przedmiocie postępowania administracyjnego przesądza regulacja zawarta w przepisach materialnego prawa administracyjnego. Art. 61 § 1 k.p.a. musi być zatem interpretowany w związku z przepisami prawa materialnego, które nie tylko wyznaczają rodzaj spraw załatwianych w formie decyzji administracyjnej, ale i normują inicjatywę co do powstania danej treści stosunku materialnoprawnego. Jeśli przepisy szczególne wyraźnie określają przypadki wszczęcia postępowania na wniosek bądź też z urzędu, organ jest związany tymi postanowieniami (z wyjątkiem art. 61 § 2 k.p.a.), jeśli zaś przepis prawa nie wyłącza dopuszczalności wszczęcia postępowania na wniosek, nie jest dopuszczalne wyprowadzenie ograniczenia co do wszczęcia postępowania wyłącznie z urzędu.
W takim przypadku, gdy jednostka żąda wszczęcia postępowania ze względu na swój interes prawny, to nie można jej tego prawa pozbawić wywodząc o dopuszczalności wszczęcia postępowania jedynie z urzędu.
Jak wynika z akt sprawy niniejsze postępowanie zainicjował wniosek skarżącej o wszczęcie postępowania dotyczącego ww. Budynku z uwagi na zagrożenia dla życia i zdrowia oraz mienia. Zauważyć w tym miejscu trzeba, że jednocześnie organ przedmiotem odrębnego rozpoznania uczynił zbadanie spełniania warunków ochrony przeciwpożarowej.
Organ prawidłowo zatem wszczął postępowanie w trybie art. 66 Prawa budowlanego, czego zresztą nie kwestionowała skarżąca w dalszym toku postępowania, w pierwszej kolejności nie zgadzając się ze sposobem przeprowadzenia czynności kontrolnych podczas oględzin przeprowadzonych 19 lipca 2016 r.
Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją prowadzono zatem w trybie art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm. - stan prawny na dzień wydania zaskarżonej decyzji).
Zgodnie z art. 66 ust. 1 cyt. ustawy w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia
- - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.
Z ustaleń organu powiatowego wynika, że sporny obiekt z cegły oraz pustaka gazobetonowego usytuowany jest (nieotynkowaną) ścianą w ostrej granicy z działką skarżącej. W ścianie znajdują się dwa otwory ok 15 x 15 cm. Świetliki oddalone ok 2,5 m od granicy działki nr [...] i ok 1 m od granicy działki nr [...]. Ściana nie posiada wymaganej odporności ogniowej.
Wobec stwierdzonych uchybień organ nałożył obowiązek przeprowadzenia wyszczególnionych w decyzji robót budowlanych.
Wskazać trzeba, że sposób i reguły gromadzenia materiału dowodowego muszą odpowiadać wymogom stawianym przez ustawodawcę w odniesieniu do rodzaju danego środka dowodowego, z uwzględnieniem zasad wymaganego udziału strony w czynnościach dowodowych. Żaden przepis procedury administracyjnej, nie upoważnia organów do ograniczenia udziału stron w podejmowanych czynnościach dowodowych. Jeżeli zatem strona stawiła się na oględziny, to miała prawo wziąć w nich udział. Brak zapewnienia stronie czynnego udziału w oględzinach stanowi naruszenie obowiązku wynikającego z art. 10 oraz art. 79 § 2 k.p.a. Skoro stosownie do art. 85 § 2 k.p.a., nawet osoba trzecia ma obowiązek okazania przedmiotu oględzin, to tym bardziej obowiązek taki spoczywa na stronie postępowania. Zgodnie zaś z zasadami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego strony mają prawo do udziału w przeprowadzeniu dowodu (art. 79 § 2 k.p.a.).
Dowodem, w którego przeprowadzeniu skarżąca nie miała możliwości brać udziału było to, że w trakcie oględzin organu powiatowego na nieruchomości sąsiedniej, nie mogła ona fizycznie uczestniczyć przez wejście na jej teren, gdyż nie wyraził na to zgody właściciel J. M. Słusznie zatem wskazał organ odwoławczy, że powyższe nie było spowodowane zaniechaniem organu, ale działaniem właściciela budynku zakładu stolarskiego, a zatem choć działanie to ogranicza powołane prawa strony, niemniej nie mogło skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem trzeba, że z prawa strony, o którym mowa w art. 79 § 2 k.p.a., nie można wywodzić - jak podnosiła skarżąca -że daje ono prawo wstępu na cudzą nieruchomość bez zgody jej właściciela. Takie działanie naruszałoby bowiem art. 140 k.c. oraz inne przepisy rangi konstytucyjnej, jak np. art. 21 ust. 1 oraz art.
64. Organ administracji publicznej w tym przypadku organ nadzoru budowlanego, nie ma też takiej możliwości, aby wbrew woli właściciela nieruchomości spowodować wejście na jej teren innej osoby, jeżeli nawet jest stroną postępowania, w którym mają być przeprowadzane oględziny.
Organ administracji dysponuje wprawdzie środkami (grzywna) mającymi na celu skłonienie osoby, w której władaniu znajduje się przedmiot oględzin, do jego okazania, w świetle m.in. art. 88 § 1 k.p.a. Niemniej, w ocenie Sądu, regulacja ta nie miała zastosowania w niniejszej sprawie, skoro badanie w trybie art. 66 § 1 Prawa budowlanego, sprowadzało się głównie do oceny kondycji technicznej ściany budynku zakładu stolarskiego znajdującej się w granicy z działką skarżącej. Jak wynika z akt sprawy, co przyznała sama skarżąca, ze stanem technicznym tej ściany organ zapoznał się z działki skarżącej z jej udziałem. Wprawdzie z przeprowadzonych czynności nie sporządzono dokumentacji fotograficznej, niemniej organ oparł się na opinii inż. M. K. posiadającego stosowne uprawnienia budowlane. Z treści tej opinii jednoznacznie wynika, że jej autor dokonał bezpośrednich oględzin obiektu w dniu 4 października 2016r.
Na podstawie powyższej opinii i oględzin nałożono obowiązek zabezpieczenia antykorozyjnego belki stalowej stropodachu, wymiany lub naprawy zniszczonej stolarki okiennej i drzwiowej, naprawy miejscowego odparzenia tynku, w zakreślonym terminie. Jednocześnie nie stwierdzono, aby konstrukcja budynku tj. ściany, stropodach, posadzki zagrażały bezpieczeństwu osób przebywających wewnątrz jak i na zewnątrz.
Natomiast co do zgodności budynku z przepisami przeciwpożarowymi organ prowadził odrębne postępowanie, na co zwróciła uwagę sama skarżąca. Sądowi z urzędu jest wiadome, że w tej materii w dniu 23 lutego 2018r. zapadł wyrok tutejszego Sądu o sygn. akt VII SA/Wa 1250/17. Z tej przyczyny, dołączona do akt na etapie postępowania sądowego ekspertyza arch. R. G., nawet gdyby została złożona w postępowaniu administracyjnym nie miała wpływu na wynik sprawy. Dotyczyła bowiem głównie spełnienia wymogów przeciwpożarowych, a w części dotyczącej stanu technicznego ww. obiektu pokrywa się z ustaleniami inż. M. K. obowiązkami nałożonymi na inwestora w niniejszej sprawie.
Z tych samych przyczyn, nie mogły być przedmiotem oceny organów nadzoru budowlanego, a w konsekwencji i Sądu, kwestie dotyczące wzniesienia spornego obiektu w warunkach samowoli budowlanej, które to postępowanie, jak wskazywała skarżąca toczy się od 2008r. Powyższe sprawy również były, jak i są rozpatrywane w odrębnych postępowaniach..
Na koniec dodać trzeba, że uprawnienie strony do zgłoszenia żądania przeprowadzenia ponownego dowodu podlega ograniczeniom, które pod względem celowości i konieczności zapewnienia szybkości postępowania, organ powinien każdorazowo rozważyć. W tej sprawie słusznie organ wyjaśnił skarżącej, że na wszystkie wątpliwości odpowie autor opinii, a więc osoba posiadająca stosowne uprawnienia budowlane.
W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji, w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2017 r., poz. 718).