Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydana [...] lutego 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] wydaną w przedmiocie pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że w dniu 30.05. 2011 r. inwestor [...] Sp. z o.o. wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę stacji paliw wraz z infrastrukturą techniczną i podłączeniem komunikacyjnym od strony [...] (dz. nr ew. [...]i [...]z obrębu [...]) w [...].
Decyzja nr [...] z dnia [...].11.2011 r., znak: [...] Prezydent [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonanie ww. robót budowlanych.
Odwołanie od decyzji organu I instancji złożyła Spółdzielnia [...] zarzucając organowi:
- - brak ustalenia czy w jej dacie wnioski o wydanie pozwolenia na budowę podpisały w imieniu inwestora osoby które mogły go skutecznie reprezentować
- - brak ustalenia czy w dacie złożenia o wniosku o wydanie inwestor posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane
- - wydanie rozstrzygnięcia pomimo toczącego się postępowania sądowego dotyczącego decyzji o warunkach zabudowy wydanej dla przedmiotowej inwestycji
- - naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy uznał, że objęta odwołaniem decyzja nie narusza prawa. Podkreślił, że dołączony do wniosku inwestora projekt budowlany projektowanej inwestycji jest kompletny, sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia. Wraz z wnioskiem inwestor złożył wymagane oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Przedłożony projekt zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji jest zgodny z:
- 1. zapisami decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].06.2007 r., znak: [...] ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla przedmiotowej inwestycji;
- 2. przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. z 2005 r. Nr 243, poz. 2063);
- 3. wymogami określonymi w decyzji nr [...] z dnia [...].04.2010 r. znak: [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia.
Analiza akt sprawy wykazała ponadto, że inwestor posiada warunki techniczne przyłączenia do sieci: elektroenergetycznej [...] Sp. z o.o. gr. V nr [...]z dnia [...].09.2009 r. oraz wodno kanalizacyjnej MPWiK nr [...] z dnia [...].08.2006r.
Przedłożona została również decyzja Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].02.2010 wyrażająca zgodę na lokalizację zjazdu z drogi publicznej kategorii gminnej dz. ew. nr [...] i [...] w obrębie [...] do nieruchomości położonej na dz. ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...]/[...] w [...].
Projekt został zaopiniowany bez uwag przez: rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych w dniu 23.02. 2010 r. oraz rzeczoznawcę do spraw sanitarno-higienicznych w dniu 27.04.2010 r. oraz rzeczoznawcę do spraw BHP w dniu 22.02.2010 r.
Ponadto inwestor posiada pozytywną opinię Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Sieci Uzbrojenia Terenu nr [...]z dnia [...].01.2010 r.
Organ odwoławczy podał, że wszystkie zarzuty spółdzielni nie są zasadne i nie mają wpływu na ocenę rozstrzygnięcia a w związku z tym, utrzymał w mocy objętą odwołaniem decyzje.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Spółdzielnia [...].
Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca podniosła wszystkie zarzuty wskazane w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.), Sądy Administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem oceny sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewody [...] wydana dnia [...] lutego 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] listopada 2011 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] Spółce z o.o. pozwolenia na budowę stacji paliw wraz z infrastrukturą techniczną i podłączeniem komunikacyjnym od strony ul. [...] na dz. o nr ew. [...],[...] i [...] w [...]. Zgodnie z treścią art. 28 ust.1 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wniosek o wydanie takiego rozstrzygnięcia dotyczącego planowanej inwestycji na działkach nr ew. [...],[...] i [...] w [...] złożyła w dniu 30.05.2011 r. Spółka z o.o. [...]. Zgodnie z treścią art. 35 ustawy – Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ architektoniczno-budowlany sprawdza:
- 1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
- 2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
- 3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art.20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust.2 pkt 6;
- 4. wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu- przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7 (ust.1). Jednocześnie ustawodawca w ust. 4 ustanowił, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W rozpoznawanej sprawie Prezydent prawidłowo uznał, że złożony wraz z wnioskiem projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia i został sporządzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.
Planowana inwestycja nie narusza decyzji z dnia [...].06.2007 r. o warunkach zabudowy oraz decyzji z dnia [...].04.2010 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację inwestycji. Nadto inwestor złożył wymagane oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust.4 ustawy). Z tego względu w ocenie sądu organy prawidłowo udzieliły inwestorowi pozwolenia na budowy.
Odnosząc się do zarzutów skarżącej spółdzielni, w ocenie sądu nie są one zasadne, bowiem: wniosek inwestora złożony w dniu 30 maja 2011 r. został podpisany przez osobę, która była umocowana do reprezentowania spółki. Inwestor przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – przy czym skarżący nie podnosił zarzutów o braku tego prawa, a jedynie nie poparte argumentami wątpliwości.
Planowana inwestycja była poprzedzona decyzją Prezydenta [...] z [...].06.2007 r. o warunkach i szczegółowych zasadach zagospodarowania terenu i jest zgodna z ustaleniami tej decyzji. Decyzja o warunkach zabudowy jest ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym. Toczące się postępowanie sądowo-administracyjne w przedmiocie tej decyzji nie było(co jak prawidłowo ocenił organ) ani podstawą do zawieszenia postępowania na zasadzie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, ani też przeszkodą wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Fakt uzyskania przez skarżącą spółdzielnię decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy na działce nr ew. 4 (sąsiedniej wobec inwestycji) będącą w jej wieczystym użytkowaniu hotelu, nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia. Decyzja o warunkach zabudowy jest jedynie wstępnym etapem planowanej inwestycji, o możliwości jej realizacji decyduje dopiero organ w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę.
Odnoście zarzutu negatywnego oddziaływania inwestycji objętej decyzją, na nieruchomości skarżącej należy podzielić stanowisko organu, że każda inwestycja położona w zwartej, miejskiej zabudowie powoduje pewne uciążliwości i utrudnienia, przy czym należy podkreślić, iż usytuowanie planowanej stacji paliw jest zgodne z przepisami wykonawczymi. Przyłącze spustowe paliwa zlokalizowane zostało w odległości k. 17,37 m. a króciec pomiarowy w odległości ok. 18,60 m od budynku usytuowanego na działce nr 4. W związku ze zmniejszeniem odległości o których mowa w § 98 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie, zastosowano ściany oddzielenia przeciwpożarowego zgodnie z § 98 ust.3 ww. rozporządzenia.
Skarżący podnosił również zarzut, że organ pominął podnoszony przez spółdzielnię fakt iż będąca w jej wieczystym użytkowaniu działka nr [...] nie ma innego dostępu do drogi publicznej tj. ul. [...], w inny sposób niż przez teren planowanej inwestycji – nie wykazał jednak iż posiada prawo do korzystania z tej nieruchomości poprzez obciążenie jej np. służebnością gruntową. W tej sytuacji zarzut ten również w ocenie sądu nie mógł mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Zgłoszone zarzuty dotyczące utrudnienia dla otoczenie w przypadku zrealizowania inwestycji tj. emisje i odpady związane z funkcjonowaniem stacji benzynowej są natomiast zarzutami faktycznymi.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu administracyjnym orzekł jak w sentencji wyroku.