Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J.M. na bezczynność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] [...].
Postanowieniem z dnia 29 września 2011 r. referendarz sądowy przyznał J.M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 8 grudnia 2011 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 12 lipca 2011 r. odrzucającego skargę.
Przy piśmie z dnia 23 grudnia 2011 r. pełnomocnik z urzędu nadesłał oświadczenie skarżącego z dnia 7 grudnia 2011 r. o wypowiedzeniu pełnomocnictwa i rezygnacji z wniesienia skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 1050/12 Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne.
W piśmie z dnia 22 czerwca 2012 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik – r.pr. A.H. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczyła, że opłaty nie zostały zapłacone w części ani w całości - § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego ustanowionego z urzędu uregulowane zostały w ww. rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu i wniesieniu przez radcę prawnego skargi kasacyjnej.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej należy się 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, (...) nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 rozporządzenia – 240 złotych.
W konsekwencji w niniejszej sprawie ustanowionemu radcy prawnemu należy się wynagrodzenie w wysokości 147,60 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.