Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 stycznia 2011 r. J. S. i W. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegającą na braku rozpoznania w ustawowym terminie zażalenia z dnia 25 listopada 2010 r. na bezczynność Wojewody [...] w sprawie wniosku J. S. i W. S. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy K. z dnia [...] września 1975 r. nr [...] udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto, art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest żaden z wymienionych powyżej aktów, czynności ani też bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu wyższego stopnia w rozpoznaniu zażalenia na bezczynność organu I instancji (art. 37 k.p.a.), gdyż postanowienie wydane w następstwie rozpatrzenia tego zażalenia jest niezaskarżalne, nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty (postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 29 grudnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Ol 62/08). A zatem, nie została spełniona przesłanka określona w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.